Tuesday, November 19, 2013

Hukum Jalan-jalan sareng Tunangan

PERTANYAAN:
Assalamualaikum. Naha kenging saurang awewe jalan-jalan sareng lalaki tunangannana ? (awewe nu tos dilamar tapi can dinikah)

JAWABAN:
 >
Teu dimeunangkeun mawa tunangannana jalan-jalan sanajan aman tina fitnah saluyu sareng dawuhan Rosululloh Saw :

« ألا لا يخلون رجل بامرأة إلا كان ثالثهما الشيطان ».

ALAA LAA YAKHLUANNA ROJULUN BIMROATIN ILLAA KAANA TSAALITSUHUMA ASY SYAITHOON.

“Teu meunang pikeun saurang lalaki paduduaan sareng saurang istri nu mana syetan jadi pihak nu katilu” , ku sabab kitu teu meunang pikeun calon salaki nyabak raray sareng dua dampal panangan calon istrina sanajan aman tina fitnah.

Tingali kitab AL MAUSUU'AH FIQHIYYAH KUWAITIYYAH : 29/202 :

لا يجوز للخاطب أن يمس وجه المخطوبة ولا كفيها وإن أمن الشهوة ، لما في المس من زيادة المباشرة ، ولوجود الحرمة وانعدام الضرورة والبلوى .

LAA YAJUUZU LILKHOOTHIBI AYYAMUSSAWAJHAL MAKHTHUUBATI WALAA KAFFAIHAA WAIN AMIN ASY SYAHWATA LIMAA FIL MASSI MIN ZIYAADATIL MUBAASYAROTI WALIWUJUUDIL KHURMATI WAN'IDAAMIDDHORUUROTI  WAL BALWA.

الخلوة بالمخطوبة :
لا يجوز خلوة الخاطب بالمخطوبة للنظر ولا لغيره لأنها محرمة ولم يرد الشرع بغير النظر فبقيت على التحريم ، ولأنه لا يؤمن من الخلوة الوقوع في المحظور .فإن النبي صلى الله عليه وسلم قال : « ألا لا يخلون رجل بامرأة إلا كان ثالثهما الشيطان ».

AL KHOLWATA BILMAKHTHUUBATI :
LAA YAJUUZU KHOLWATULKHOOTIBI BIL MAKHTHUUBATI LINNADZORI WALAA LIGHOIRIHI LIANNAHAA MUCHARROMATUN WALAM YARIDISY SYAR'U BIGHOIRIN NADZORI FABAQIYAT 'ALAT TAKHRIIMI WALIANNAHU YU'MANU MINALKHOLWATIL WUQUU'A FILMAKHDZUURI FAINNAN NABIYYA SAW. QOOLA ALAA LAAYAKHLUANNA ROJULUN BIMROATIN ILLAA KAANA TSAALITSUHUMASY SYAITHOONA. 
Wallohu A’lam.

Sumber: Ust. Asep Muhammad Ali Nurdin, S.Pd.I

Friday, November 15, 2013

Amaliyah Nyambut Taun Anyar Sareng 10 Muharam

Kautamaan
Muharram ngarupakeun hiji tina opat bulan nu dimuliakeun Allah. Opat bulan eta nyaeta, Dzulqo’dah, Dzulhijjah, Muharram sareng Rajab.

إِنَّ عِدَّةَ الشُّهُورِ عِنْدَ اللَّهِ اثْنَا عَشَرَ شَهْرًا فِي كِتَابِ اللَّهِ يَوْمَ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ مِنْهَا أَرْبَعَةٌ حُرُمٌ
“Saenyana jumlah bulan dina kitabullah (Al Quran) eta aya dua belas bulan ti mimiti Allah nyiptakeun langit sareng bumi, opat di antarana eta bulan-bulan haram(mulya)” (QS. At Taubah: 36)

Amalan  Do`a nyambut  pergantian taun.
 Sakuduna dina poe terakhir bulan Zulhijjah sareng dina 1 Muharram dieusi ku :

Doa Akhr Taun Hartina: “ Kalawan nyebat nami Allah Nu Maha Asih tur Maha Mikanyaah. Mugia Allah ngalimpahkeun rohmat sareng kasalametan ka junjungan abdi nabi Muhammad SAW,sarta para kulawarga sareng sahabatna. Ya Allah, sagala nu tos ku abdi dilakukeun salami taun ieu tina naon nu ku Gusti dilarang, sedeng abdi teu acan taubat,padahal Gusti teu ngahilapkeunnana sareng Gusti sabar (kalawan kasih sayang-Gusti), nu saenyana Gusti kawasa masihan siksa ka abdi,sareng Gusti tos ngajak ka abdi supaya taubat saatos ngalakukeun maksiat.Ku margi kitu ya Allah, abdi nyuhunkeun hampura Gusti sareng pasihan hampura ka abdi kalawan berehan Gusti. Sagala nu ku abdi tos dilakukeun, salami taun ieu, mangrupa amal perbuatan nu Gusti ridho sareng Gusti ngajanjikeun bakal ngabalesna ku pahala, abdi nyuhunkeun ka-Gusti, he Dzat Nu Maha Berehan, he Dzat Nu Gaduh Kaagungan sareng Kamuliaan,mugia kersa nampi amal abdi sareng mugia Gusti teu mutuskeun harepan abdi ka-Gusti, he Dzat Nu Maha Berehan.Sareng mugia Allah masihan rohmat sareng kasalametan ka pamingpin abdi Nabi Muhammad,kulawarga sareng sahabatna. Amin yaa robbal ‘alamin.
1.Ngadu’a akhir taun dina poe terakhir bulan Zulhijah saatos Asar seueurna 3X

Fadhilahna nyaeta saha jalma maca do’a ieu dina waktu eta maka setan ngomong: “Kasusahan pikeun kami,jeung mubah pagawean kami ngagoda anak Adam(manusa) dina sa taun ieu karena maranehna migawe amal ieu ngan ukur dina waktu kurang leuwih 1 jam”.

2.Ngado’a awal taun
DO’A AWAL TAUN, Kalawan nyebat Nami Allah Nu Maha Asih tur Maha Mikanyaah. Mugia Allah salamina ngalimpahkeun rohmat sareng kasalametan ka junjungan abdi Nabi Muhammad SAW, sarta ka kulawarga sareng sohabatna. Ya Allah Gusti Nu Abadi, Tipayun, sareng Nu Awal. Sareng ngan kana Karunia Gusti nu Agung sareng sifat Berehan-Gusti tempat abdi gumantung. Sareng ieu taun baru bener-bener tos sumping. Abdi nyuhunkeun ka Gusti lindungan dina taun ieu tina (godaan) setan, kakasih-kakasihna sareng bala tentarana. Sareng abdi nyuhunkeun pitulung kanggo ngelehkeun hawa nafsu amarah nu ngajak kana kajahatan,supaya abdi sibuk ngalakukeun amal nu bisa ngadeukeutkeun diri abdi ka-Gusti he Dzat nu gaduh Kaagungan sareng Kamuliaan. Mugia Allah salamina ngalimpahkeun rohmat sareng kasalametan ka junjungan abdi Nabi Muhammad SAW,sarta para kulawargana sareng sahabatna. Amin yaa robbal ‘alamin

 Dibaca  dina 1 Muharram saatos Maghrib 3X
Dina Malemna ti mimiti surupna Panon poe (muncul beureum Jingga) eta tanda tanggal 1 Muharam tos datang. Urang kedah nyuhunkeun ka Alloh supaya dina Taun  payun urang salamet tina godaan syetan.

Fadhilahna saha jalma ngad’oa ieu syetan-syetan bakal ngaromong :
“Kacida bagjana eta jalma sabab manehna bakal dilindungan tina godaan-godaan kami dina sesa umurna, karena Allah ngutus 2 malaikat pikeun ngajagana tina godaan-godaan kami”

3. Saatos solat subuh dina 1 Muharram dianjurkeun dibacakeun Ayat Kursi seueurna 360 kali kalawan maca Bismillahirrohmaanirrohim dina satiap mimiti macana. Insya Allah saha jalma nu ngamalkeunnana, bakal dibere kasalametan sareng dijaga tina sagala musibah sareng sempitna rezeki.

Amalan-amalan sejen nu disunatkeun nyaeta: a) Qiyamullail - Solat Tahajjud, Solat Hajat, Solat Sunat Taubat b) Maca Al-Quran c) Dzikir


POE ASYURO` (10 MUHARAM)
10 Muharam – Dingaranan oge poe ‘Asyuro’. Dina poe eta seueur terjadi peristiwa penting nu mencerminkeun kagemilangan pikeun perjuangan sareng tabah dina negakkeun kaadilan sareng kabeneran.sawareh peristiwa eta nyaeta:
Nabi Adam taubat ka Allah,Taubatna ditampi ku Alloh dina ieu poe.
Nabi Idris diangkat ku Allah ka langit (alam gaib).
Nabi Nuh disalametkeun ku Allah kaluar tina parahuna saatos bumi diteuleumkeun salami genep bulan.
Nabi Ibrohim disalametkeun ku Allah tina diduruk ku Raja Namrud.
Allah nurunkeun kitab Taurat ka Nabi Musa.
Nabi Yusuf dibebaskeun tina penjara.
Paningali Nabi Ya`kub nu lolong dicageurkeun ku Allah.
Nabi Ayub dicageurkeun Allah tina panyakit kulit nu dideritana.
Nabi Yunus salamet kaluar tina beuteung lauk paus saatos aya di jerona salami 40 poe 40 peuting.
10. Laut Merah Beulah jadi dua pikeun nyalametkeun Nabi Musa sareng umatna tina tentara Raja Firaun.
11. Kasalahan Nabi Daud dihampura ku Allah.
12. Nabi Sulaiman dipasihan ku  Allah karajaan nu gede.
13. Poe mimiti Allah nyiptakeun alam.
14. Poe mimiti Allah nurunkeun Rohmat.
15. Poe mimiti Allah nurunkeun hujan.
16. Allah ngajadikeun ‘Arasy.
17. Allah ngajadikeun Luh Mahfuz.
18. Allah ngajadikeun Malaikat Jibril.
19. Nabi Isa diangkat ka langit (alam gaib).


Ti Abu Hurairoh r.a. disebatkeun Rosulullah S.a.w. ngadawuh, "Sautama-utamana puasa saatos puasa bulan Romadon eta puasa bulan Muharram sareng sautama-utamana solat saatos solat fardu eta solat peuting". (Sahih Muslim)

Abul Laits Asssamarqondi ngariwayatkeun kalawan sanadna ti Ibnu Abbas R.a nyaurkeun : Rosulullah SAW ngadawuh : "Saha jalma nu puasa dina poe Asyuro nyaeta 10 Muharram, maka Allah bakal masihan ka manehna pahala 10,000 malaikat; sareng saha jalma nu puasa dina poe Asyuro, maka bakal dibere pahala 10, 000 jalma nu munggah Haji sareng Umroh, sareng 10, 000 jalma nu maot syahid; sareng saha jalma nu ngusap sirah anak yatim dina poe Asyuro, maka satiap salambar rambutna Allah bakal naekkeun sa darajat. sareng saha jalma nu mere dahar buka puasa ka saurang mukmin nu puasa dina poe Asyuro, maka saolah-olah mere buka puasa ka sadaya umat Nabi Muhammad SAW sareng ngawaregkeun beuteung maranehna." Sohabat naros : "Ya, Rosulullah, Allah tos ngaleuwihkeun poe Asyuro tina poe-poe nu sejen." Jawab Rosulullah: "Bener!" Abul-Laits ngariwayatkeun kalawan sanadna ti Muhammad bin Maisaroh nyaurkeun : Rosulullah SAW ngadawuh : "Yen saha jalma nu ngajembarkeun ka kulawargana dina poe Asyuro, maka Allah bakal ngajembarkeun rezekina sapanjang taun eta"

Said bin Jubair ti Ibnu Abbas r.a. nyaurkeun :Nalika Nabi SAW nembe hijrah ka Madinah, mendakan kaum Yahudi puasa dina poe Asyuro, maka ditaroskeun ka maranehna ngeunaan eta. Jawab maranehna : "Poe ieu Allah ngameunangkeun Nabi Musa a.s. sareng Bani Isroil ka Fir'aun sareng kaumna. Maka kami puasa kerana ngagungkeun ieu poe". Maka dawuhan Nabi SAW :"Kami leuwih pantes nuturkeun jejak Nabi Musa tibatan anjeun", maka Nabi SAW miwarang sohabat supaya puasa.

Abu Musa Al Madani ngariwayatkeun ti Ibnu Umar R.a.; "Saha jalma nu puasa dina poe Asyuro eta saperti puasa sataun sareng saha nu sodakoh dina poe Asyuro eta pikeun kami sodakoh sataun." (Riwayat Albazzar) . Ti Abu Qotadah Al-Anshori R.a, Rosulullah S.a.w. ditaros ku hiji jalmi ngeunaan puasa poe Arofah. Jawab anjeuna : "Mugia bisa ngahapus dosa taun nu geus kaliwat sareng nu bakal datang". Teras Nabi ditaros oge ngeunaan puasa poe Asyuro, jawab anjeuna, "Mugia bisa ngahapus dosa taun nu geus kaliwat". (Sohih Muslim)

Rosulullah S.a.w. ngadawuh; "Pek puasa anjeun dina poe ka salapan sareng sapuluh Muharam sareng ulah niru cara urang-urang Yahudi." - Riwayat Al Baihaqi.

Amalan dina poe Asyruro`.

Tina dalil-dalil di luhur bisa disimpulkeun yen sawareh tina amalan nu disunnahkeun dina poe asyuro` nyaeta:
1.Puasa
Sacara umum, puasa Muharram bisa dilakukeun kalawan sababaraha pilihan. Ka hiji, puasa tilu poe, sapoe samemehna sareng sapoe saentosna, nyaeta puasa tanggal 9, 10 sareng 11 Muharram. Kadua, puasa dina poe eta sareng sapoe saentosna atawa samemehna, nyaeta puasa tanggal: 9 sareng 10, atawa 10 sareng 11. Katilu, puasa dina tanggal 10 bae, hal ieu karena nalika Rosulullah Saw marentahkeun pikeun puasa dina poe ‘Asyuro para sohabat nyaurkeun: “Eta hiji poe nu diagungkeun ku urang-urang Yahudi sareng Nasrani, anjeuna ngadawuh: “Lamun datang taun hareup insya Allah urang bakal puasa poe kasalapan, tapi anjeuna kabujeng pupus manten dina taun eta.” (HR. Muslim).

2. Shodaqoh
Salian puasa, umat Islam disarankeun pikeun loba sodakoh sareng nyadiakeun dahareun leuwih loba pikeun kulawargana dina 10 Muharram. Tradisi ieu memang teu disebutkeun dina hadist, tapi ulama saperti Imam Baihaqi sareng Ibnu Hibban nganyatakeun yen hal eta alus pikeun dilakukeun.
Kitu oge sawareh umat Islam ngajadikeun bulan Muharram salaku bulan anak yatim. Nyantuni sareng miara anak yatim eta hiji perkara nu kacida mulia sareng bisa dilakukeun iraha bae. Abdi teu acan mendak dasar nu kuat ngaitkeun mikanyaah sareng nyantuni anak yatim ngan khusus dina bulan Muharram wungkul. Wallohu A’lam.

Friday, October 25, 2013

Larangan Menyimpan Daging Qurban Lebih dari Tiga Hari

PERTANYAAN :
Assalamu'alaikum, Tumaros,aya nyaurkeun ka simkuring yen Daging Kurban eta teu meunang disimpen leuwih ti 3 poe.. Naha leres kitu ? Lamun leres nyuhunkeun 'Ibarohna.. ..

JAWABAN : 
>  
Wa'alaikum salam. Insya Allah Kenging,teu nanaon!... sanaos memang kantos aya larangan ti Rosulullah (aya nu nyaurkeun yen larangan eta sifatna Tahrim & aya oge nu nyaurkeun larangan eta sifatna Tanzih), tapi dina kasempatan sejen Rosulullah ngizinkeun ...  

فرع الادخار من لحم الأضحية يجوز أن يدخر من لحم الأضحية وكان ادخارها فوق ثلاثة أيام نهى عنه رسول الله صلى الله عليه وسلم ثم أذن فيه قال الجمهور كان نهي تحريم وقال أبو علي الطبري يحتمل التنزيه وذكروا على الأول وجهين في أن النهي كان عاما ثم نسخ أم كان مخصوصا بحالة الضيق الواقع في تلك السنة فلما زالت انتهى التحريم ووجهين على الثاني في أنه لو حدث مثل ذلك في زماننا وبلادنا هل يحكم به والصواب المعروف أنه لا يحرم اليوم بحال وإذا أراد الادخار فالمستحب أن يكون من نصيب الأكل لا من نصيب الصدقة والهدية وأما قول الغزالي في الوجيز يتصدق بالثلث ويأكل الثلث ويدخر الثلث فبعيد منكر نقلا ومعنى فإنه لا يكاد يوجد في كتاب متقدم ولا متأخر والمعروف الصواب ما قدمناه.قلت: قال الشافعي رحمه الله في المبسوط أحب أن لا يتجاوز بالأكل والادخار الثلث أن يهدي الثلث ويتصدق بالثلث هذا نصه بحروفه وقد نقله أيضا القاضي أبو حامد في جامعه ولم يذكر غيره وهذا تصريح بالصواب ورد لما قاله الغزالي والله أعلم.-روضة الطالبين وعمدة المفتين- 
(Kitab Roudlotut Tholibin wa ‘Umdatul Muftiin)

Dina Kitab al Majmu', syarah al Muhadzdab 8/396 : 

يجوز أن يدخر من لحم الأضحية ، وكان ادخارها فوق ثلاثة أيام منهيا عنه ثم أذن رسول الله صلى الله عليه وسلم فيه ، إلى أن قالوإذا أراد الادخار فالمستحب أن يكون من نصيب الأكل لا من نصيب الصدقة والهدية 

Meunang nyimpen daging qurban, (dina awalna) nyimpen qurban ngaleuwihan tilu poe eta dilarang, terus Rosulullah shollallahu 'alaihi wasallam ngidzinannana....... Lamun ngamaksud rek nyimpen, maka sunnahna bagian nu dituang, sanes bagian kanggo shodaqoh atawa hadiah. 

Dina kitab Sunan Tirmidzi 6/142, tina maktabah syamilah : 

باب مَا جَاءَ فِى كَرَاهِيَةِ أَكْلِ الأُضْحِيَةِ فَوْقَ ثَلاَثَةِ أَيَّامٍ 

Bab riwayat nu kawarid ngeunaan makruhna ngadahar daging qurban ngaleuwihan tilu poe

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ عَنِ النَّبِىِّ -صلى الله عليه وسلم- قَالَ « لاَ يَأْكُلُ أَحَدُكُمْ مِنْ لَحْمِ أُضْحِيَتِهِ فَوْقَ ثَلاَثَةِ أَيَّامٍ »......

Ti Ibnu Umar, ti kanjeng Nabi shollallaahu 'alaihi wasallam, mantena ngadawuh :"Salah saurang di antara aranjeun ulah ngadahar daging qurbanna ngaleuwihan tilu poe".

قَالَ وَفِى الْبَابِ عَنْ عَائِشَةَ وَأَنَسٍ. قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ ابْنِ عُمَرَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ. - وَإِنَّمَا كَانَ النَّهْىُ مِنَ النَّبِىِّ -صلى الله عليه وسلم- مُتَقَدِّمًا ثُمَّ رَخَّصَ بَعْدَ ذَلِكَ. 

Imam Tirmidzi nyaurkeun :"......hadits ibnu Umar hadits hasan shohih. Pelarangan ti kanjeng Nabi shollallaahu 'alaihi wasallam eta dina awalna, teras mantena masihan kamurahan saatos eta"(ngameunangkeun nyimpenna eta daging langkung ti tilu poe).

Sumber: Ust. Asep Muhammad Ali Nurdin, S.Pd.I

Thursday, October 24, 2013

Hikmah Allah Menciptakan Langit dan Bumi dalam Enam Hari

Hikmahna nyaeta pikeun mere conto ka hamba Na pikeun taliti dina padamelan sareng dina sagala masalah,sareng mempertimbangkeun nalika ngalakukeun hiji perkara maka ulah gurung gusuh.Allah eta maha kawasa nyiptakeun langit sareng bumi dina sakiceup tapi Allah nyiptakeun langit sareng bumi dina 6 poe kalawan kira-kira poe dunia karena pikeun ngajarkeun sareng mere petunjuk kana katalitian dina hiji masalah sareng mempertimbangkeunnana.
Kitab Aesirut Tafsir Likalami Al ‘Aliyil Kabir,juz 2 hal 181 
أيسر التفاسير لكلام العلي الكبير (2/ 181) يحسن
التثبت في الأمر والتأني عند العمل وترك العجلة، فالله قادرٌ على خلق السمَّوات والأرض في ساعة ولكن خلقها في ستة أيام بمقدار أيام الدّنيا تعليماً وإرشاداً إلى التثبت في الأمور والتأني فيها

Oge dina Hasyiyah Showi,syarah Tafsir Jalalain juz 2 hal 78: Hikmahna Alloh nyiptakeun langit sareng bumi dina waktu 6 dinten eta mere pelajaran ka mahluk supaya alon-alon,rintih taliti,teu gurunggusuh dina ngalakukeun hiji perkara :

.إن ربكم الذي خلق السموات و الأرض في ستة أيام من أيام الدنيا أى قدرها أنه لم يكم ثم شمس ولو شاء خلقهن في لمحة، والعدول عنه لتعليم خلقه التثبت أى التمهل في الأمور وعدم العجلة. حاشية الصاوي ٢/٧٨

> Ngeunaan dawuhan Alloh dina al Qur’an:

و إذا قضى أمرا فإنما يقول له كن فيكون
( wa idza qodlo amron fa’innama yaqulu lahu kun fayakun ) 
Sareng lamun Alloh ngersakeun hiji perkara maka langsung kajadian saluyu sareng nu dikarepkeunnaNa.Nu saperti kitu nunjukeun bakatning tereh kajadian hiji perkara nu dikersakeun ku Alloh.Maka dzohirna ma’na kalimah: Sareng lamun Alloh ngersakeun hiji perkara maka Mantena ngan ngadawuh “Kudu jadi anjeun” maka eta perkara teh kajadian.

Kalimah ieu teu meunang difahami sareng dicandak dhohirna karena bertentangan sareng ayat LAISA KAMITSLIHI SYAI’UN , karena lamun dicandak ma’na dhohirna maka berarti Alloh ngadawuh bari aya huruf atawa soara bahkan bahasa nu terdiri tina huruf kaf sareng nun, maka lamun Alloh ngersakeun hiji perkara Allah ngadawuh KUN , KUN , KUN sareng satuluyna saluyu sareng bilangan makhluk nu dikersakeun kajadiannana sareng hal nu saperti kitu eta MUSTAHIL. Kalam Alloh teu sarupa sareng kalam makhlukNa. PENJELASAN Ustadz Ibnu Abdillah Al-Katibiy :
 Dina kitab Mukhtashor Jauharatut Tauhid halaman 45 disebutkeun sahubungan ma’na KUN FAYAKUUN sakumaha di handap ieu :والمرادبه انه متى اراد الشيء برز فهو كناية عن سرعة وجوده لا بلفظ كن" Nu dimaksud ku kalimat KUN (jadilah..) nyaeta iraha wae ... Allah ngersakeun nyiptakeun hiji perkara maka saharita oge muncul, kalimat KUN nyaeta hiji kinayah (kiasan) tina kacida cepetna kawujudan eta hiji perkara, lain ku ngucapkeun kalimat KUN (Jadilah)...".

Biografi Pengarang Kitab Hikam

Pengarang kitab al-Hikam nu kacida populer di nagri urang ieu eta namina Tajuddin, Abu al-Fadl, Ahmad bin Muhammad bin Abd al-Karim bin Athoillah al-Sakandari al-Judzami al-Maliki al-Syadzili. Anjeuna berasal ti bangsa Arab. Nenek moyangna asal ti Judzam nyaeta salah sahiji Kabilah Kahlan nu ka dituna ka Bani Yastrib bin Qohton, bangsa Arab nu terkenal kalawan Arab al-Aribah. Kota Iskandariah,kota sisi laut ieu ngarupakeun kota kalahiran sufi besar ieu. Hiji tempat di mana kulawargana calik sareng akina ngajar. Sanajan namina dugi ka ayeuna kacida seungit,tapi ngeunaan iraha sufi agung ieu dilahirkeun teu aya catetan nu tegas. Kalawan nalungtik perjalanan hirupna DR. Taftazani bisa ngira-ngirakeun yen anjeuna dilahirkeun sekitar taun 658 dugi ka 679 H.

Ramana kaasup sazaman sareng Syaikh Abu al-Hasan al-Syadili -pendiri Thoriqoh al-Syadziliyyah-sakumaha dicarioskeun ku Ibnu Athoillah dina kitabna Lathoiful Minan ‘Pun bapa nyaurkeun ka kami,hiji waktu kami nepangan ka Syaikh Abu al-Hasan al-Syadzili,teras kami nguping anjeuna nyaurkeun: “Demi Allah, aranjeun tos nanya ka kami ngeunaan hiji masalah nu kami teu apal jawabannana, terus kami manggihan jawabannana aya tertulis dina pena,samak sareng dinding tembok.”
Kulawarga Ibnu Athoillah eta kulawarga nu terdidik dina lingkungan agama, aki ti jalur nasab ramana eta saurang ulama fiqih dina zamanna. Tajuddin nalika rumaja tos diajar ka ulama tingkat luhur di kota Iskandariah saperti al-Faqih Nasiruddin al-Mimbar al-Judzami. Kota Iskandariah dina mangsa Ibnu Athoillah memang salah sahiji kota ilmu di semenanjung Mesir, karena Iskandariah seueur dihiasi ku para ulama dina bidang fiqih, hadits, usul, sareng ilmu-ilmu bahasa Arab, tangtu bae oge seueur tokoh-tokoh tasawwuf sareng para Auliya’ Sholihin.
Ku margi kitu teu heran lamun Ibnu Athoillah tumbuh salaku saurang faqih, sakumaha harepan ti akina. Tapi kafaqihannana terus berlanjut dugi kana tingkatan tasawuf. Hal mana ngajadikeun akina sacara terang-terangan teu mikaresepna.

Ibnu Athoillah nyarioskeun dina kitabna Lathoiful Minan yen akina eta saurang nu teu panuju kana tasawwuf, tapi anjeuna sareng para ulama sufi lianna sabar kana serangan ti akina. Di dieu guru Ibnu Athoillah nyaeta Abul Abbas al-Mursy nyaurkeun: “Lamun anak ti saurang ‘alim fiqih Iskandariah (Ibnu Athoillah) datang ka dieu, punten bejaan kuring”, sareng nalika kami datang, al-Mursi nyaurkeun: “Malaikat Jibril kantos sumping ka Nabi sasarengan sareng malaikat penjaga gunung nalika urang Quraisy teu percaya ka Nabi. Malaikat penjaga gunung teras uluk salam ka Nabi sareng nyaurkeun: ” He Muhammad.. lamun anjeun hayang, maka ku kami rek diragragkeun dua gunung ka maranehna”. Kalawan bijak Nabi nyaurkeun : ” Henteu,, kami miharep supaya engke bakal kaluar jalma-jalma nu bertauhid sareng teu musyrik ti maranehna”. Kitu oge, urang kudu sabar kana sikep aki nu ‘alim fiqih (aki Ibnu Athoillah) demi jalma nu ‘alim fiqih ieu.
Dina akhirna Ibn Atho’illah memang leuwih terkenal salaku saurang sufi besar.
Tapi menarik oge perjalanan hirupna, tina didikan nu murni fiqh dugi ka bisa ngahijikeun fiqh sareng tasawuf. Ku margi kitu buku-buku biografi nyebutkeun riwayat hirup ibnu Athoillah jadi tilu mangsa :

Mangsa ka hiji
Mangsa ieu dimimitian nalika anjeuna calik di Iskandariah salaku pencari ilmu agama saperti tafsir, hadits, fiqih, usul, nahwu sareng nu lianna ti para ‘alim ulama di Iskandariah. Dina periode eta anjeuna terpengaruh pemikiran-pemikiran akina nu ingkar ka para ahli tasawwuf karena kafanatikannana kana ilmu fiqih, dina hal ieu Ibnu Athoillah nyarioskeun : “Kapungkur kami kaasup jalma nu ingkar ka Abu al-Abbas al-Mursi, nyaeta samemeh kami jadi murid anjeuna. Pendapat kami waktu harita yen nu aya ngan ulama ahli dzohir, tapi maranehna (ahli tasawwuf) mengklaim ayana hal-hal nu leuwih gede, samentara dzohir syariat eta nentangna.”

Mangsa ka dua
Mangsa ieu ngarupakeun mangsa pang pentingna dina kahirupan sang guru pemburu kajernihan hate ieu. Mangsa ieu dimimitian ti nalika anjeuna tepang sareng guruna, Abu al-Abbas al-Mursi, taun 674 H, sareng berakhir kalawan ngalihna ka kota Kairo. Dina mangsa ieu maka ilang/sirna kaingkarannana ka ulama’ tasawwuf. Nalika tepang sareng al-Mursi, anjeuna jatuh kagum,ajrih sareng simpati. Akhirna anjeuna nyandak Thoriqoh langsung ti guruna ieu. Aya carita nu menarik kunaon anjeuna kersa milih dunia tasawuf ieu. Hiji waktu nalika Ibnu Atho’ ngalaman goncangan batin, jiwana tertekan. Anjeuna bertanya-tanya dina hatena : “Naha memang sakuduna kuring benci kana tasawuf? Naha kaasup perkara nu bener lamun kuring teu mikaresep ka Abul Abbas al-Mursi ?. saatos lami kuring ngarenungkeun, ngalenyepan akhirna kuring ngawanikaeun karep pikeun nyaketan anjeuna, ningali saha al-Mursi teh sabenerna,naon nu ku anjeuna diajarkeun sajatina. Lamun memang anjeuna jalmi hade tur bener maka sadayana bakal katingali. Lamun teu kitu halna maka keun wae ieu jadi jalan hirup kuring nu teu bisa sajalan sareng tasawuf.
Terus kami datang ka majlisna. Kami ngupingkeun, ngaregepkeun ceramahna kalawan tekun ngeunaan masalah-masalah syara’. Ngeunaan kawajiban, kautamaan sareng sajabana. Di dieu jelas sadaya yen ternyata al-Mursi nu engkena jadi guru sajati kami ieu nyandak  ilmu langsung ti Alloh. Sareng sadaya puji kagungan Allah, Mantena tos ngaleungitkeun rasa bimbang nu aya dina hate kuring”. Maka saperti kitu, nalika anjeuna tos ngaraosan amisna tasawuf hatena makin kacangreud pikeun asup ka jero sareng leuwih jero deui. Dugi ka anjeuna gaduh sangkaan moal bisa jadi saurang sufi sajati iwalti kudu asup kana eta dunia sacara total, ngabeakkeun sakabeh waktuna pikeun sang guru sareng ningalkeun aktivitas sejen. Tapi sanaos kitu anjeuna teu wantuneun mutuskeun kahoyongna eta kecuali saatos kenging izin ti sang guru nyaeta al-Mursi.
Dina hal ieu Ibnu Athoilah nyarioskeun : “Kami nepangan pun guru al-Mursi, sareng dina hate kami aya kahoyong pikeun ninggalkeun ilmu dzohir. Teu acan sempet kami ngadugikeun naon nu terbersit dina hate kami ieu ujug-ujug anjeuna nyaurkeun : “Di kota Qous kami gaduh rerencangan namina IbnuNaasyi. Kapungkur manehna eta pengajar di Qous sareng salaku wakil pamarentah. Manehna ngarasakeun sakedik amisna toriqah urang. Terus manehna nepungan kami sareng nyaurkeun : “Guru abdi, naha saena abdi ngantunkeun tugas abdi ayeuna ieu sareng teras ngakhidmat bae ka anjeun?”. Kami nempo ka manehna sakedap,terus kami nyarios : “Ulah kitu dina toriqoh urang. Tetep anjeun dina kadudukan nu tos ditangtukeun Allah ka anjeun. Naon nu geus jadi takdir anjeun bakal nepi oge ka anjeun”.
Saatos sasauran saperti kitu nu saleresna eta nasehat pikeun kuring,anjeuna sasauran : “Saperti kieu kaayaan jalmi-jalmi al-Siddiqiyin. Maranehna sama sakali teu kaluar tina hiji kadudukan nu tos ditangtukeun Allah dugi ka Anjeuna nyalira nu ngaluarkeun maranehna”. Nguping penjelasan panjang lebar saperti kitu kuring sadar sareng teu tiasa ngucapkeun sakecap oge. Sareng alhamdulillah Allah telah ngahapus karagu-raguan nu aya dina hate kuring, ibarat kuring kakara tos ngudar pakean kuring. Kuring oge rido tenang kana kadudukan nu dipasihkeun ku Allah”.

Mangsa ka tilu
Mangsa ieu dimimitian ti mimiti pindahna Ibn Atho’ ti Iskandariah ka Kairo. Sareng rengse ku ngalihna ka haribaan Nu Maha Asih dina taun 709 H. Mangsa ieu eta mangsa kamatangan sareng kasampurnaan IbnuAthoillah dina ilmu fiqih sareng ilmu tasawwuf. Anjeuna ngabedakeun antara Uzlah sareng kholwah. Uzlah nurutkeun anjeuna eta mutuskeun (hubungan) ma’nawi sanes hakiki, dzohir sareng makhluk, nyaeta kalawan cara si Salik (jalmi nu uzlah) sok selalu ngontrol dirina sareng ngajagana tina tipuan duniawi. Nalika saurang sufi tos mantep kalawan uzlah-na sareng nyaman kalawan kasorangannana manehna asup kana tahapan kholwat. Sareng kholwat dipahami kalawan hiji cara menuju ka Dzat Alloh, kholwat eta ngarendahkeun diri di payuneun Allah sareng mutuskeun hubungan sareng salian Allah SWT.
Nurutkeun Ibnu Athoillah, ruangan nu alus pikeun kholwat eta nu jangkungna, sajangkung eta jalma nu kholwat. Panjangna sapanjang manehna sujud. Legana salebar tempat diukna. Eta ruangan teu aya lawang pikeun asupna cahaya panonpoe, jauh tina karamean, pantona rapet, sareng teu aya di jero imah nu loba pangeusina.

Ibnu Athoillah saatos dikantunkeun ku guruna Abu al-Abbas al-Mursi taun 686 H,jadi gaganti anjeuna dina ngembangkeun Toriqoh Syadziliah. Tugas ieu diemban ku anjeuna sajabina ti tugas ngajar di kota Iskandariah. Maka nalika pindah ka Kairo, anjeuna tugas ngajar sareng ceramah di Masjid al-Azhar. Ibnu Hajar nyaurkeun: “Ibnu Athoillah ceramah di Azhar kalawan tema nu matak tenang kana hate sareng ngahijikeun kasauran-kasauran kalolobaan jalma sareng riwayat-riwayat ti ulama salafus soleh, oge sagala macem elmu. Maka teu heran lamun pengikutna berjubel sareng anjeuna jadi simbol kasaean”. Hal nu sami oge diucapkeun ku Ibnu Tagri Baradi : “Ibnu Athoillah eta saurang jalmi sholeh, sasauran di luhur korsi guru al Azhar, sareng dihadiran ku hadirin nu seueur pisan. Ceramahna kacida karasa keuna kana jero hate. Anjeuna ngagaduhan elmu nu jero ngeunaan kasauran ahli hakekat sareng para ahli toriqoh”. Kaasup tempat ngajar anjeuna nyaeta Madrasah al-Mansuriah di Hay al-Shoghoh. Anjeuna ngagaduhan seueur murid nu terus jadi saurang ahli fiqih sareng tasawwuf, saperti Imam Taqiyyuddin al-Subki, bapana Tajuddin al-Subki, pengarang kitab Tobaqoh al-Syafi’iyyah al-Kubro.
Salaku saurang sufi nu ‘alim Ibn Atho’ ninggalkeun seueur karangan aya 22 kitab langkung. Ti mimiti elmu sastra, tasawuf, fiqih, nahwu, mantiq, filsafah nepi ka khitobah.

Karomah Ibn Athoillah
Al-Munawi dina kitabna Al-Kawakib al-durriyyah nyaurkeun: SyaikhKamal Ibnu Humam nalika ziarah ka makam wali besar ieu maca Surat Hud dugi ka ayat nu hartina: “Diantara maranehna aya nu cilaka sareng nu bahagia…”. Ujug-ujug kakuping sora tina jero liang kubur Ibn Athoillah bari tarik : “He Kamal teu aya di antara urang nu cilaka”. Demi nyaksikeun karomah agung saperti ieuIbnu Humam wasiat supaya dimakamkeun caket sareng IbnuAthoillah nalika maotna isukan.
Di antara karomah pengarang kitab al-Hikam ieu nyaeta, hiji waktu nalika salah sahiji murid anjeuna angkat naek haji. Di ditu si murid eta ningali Ibn Athoillah nuju thowaf. Anjeuna oge ningali sang guru aya di pengkereun maqom Ibrohim, di Mina sareng Arofah.Nalika mulang, manehna nanyakeun ka batur-baturna naha guruna angkat haji atawa henteu. Si murid langsung kaget nalika nguping baturna ngajawab “Henteu”. Kurang puas kana jawaban baturna, manehna nepangan guruna. Teras guru pembimbing spiritual ieu balik nanya : “Saha nu ku anjeun dipanggihan di ditu ?” terus si murid ngajawab : “Tuan abdi,abdi ningali tuan guru di ditu “. Bari imut al-Arif billah ieu nerangkeun : “Orang besar eta tiasa minuhan dunia. Lamun bae Wali Qutb dipanggil tina liang taneuh, manehna pasti ngajawabna.”

Ibn Atho’illah wafat
Taun 709 H eta taun kasedihan dunia mayapada ieu. Karena taun eta wali besar nu tetep abadi nami sareng kasaeannana ieu kedah ngalih ka alam barzah, langkung nyaketan ka Sang Pencipta.Tapi sanajan kitu madrasah al-Mansuriyyah tiasa untung karena di dinya jasad muliana papisah sareng sang nyawa. Rebuan nu ngalayad ti Kairo sareng sekitarna ngiringkeun kakasih Allah ieu pikeun dimakamkeun di pamakaman al-Qorrofah al-Kubro. 

Wednesday, October 23, 2013

Wali Songo: Sunan Ampel (Raden Rahmat)

Sunan Ampel nama aslinya adalah Raden Rahmat, lahir pada tahun 1401 M di Champa, sebuah negeri kecil yang terletak di Kamboja (Indo-Cina). Ibunya berasal dari Champa dan ayahnya berasal dari Arab.

Sunan Ampel menikah dengan Dewi Condrowati, putri Raja Majapahit Prabu Kertabumi, yang disebut juga dengan Nyi Ageng Manila. Dari perkawinannya ini, dianugerahi empat orang anak dan ada juga yang mengatakan enam orang anak, di antaranya ialah Maulana Makdum Ibrahim (Sunan Bonang) dan Syarifuddin (Sunan Drajat). Atas permintaan istri pertamanya itu Raden Rahmat menikah lagi dengan Siti Karimah, putri Ki Ageng Supa Bungkul.

Raden Rahmat mejumpai Arya Damar, Patih kerajaan Majapahit dan berhasil mengajaknya masuk Islam. Setelah masuk Islam namanya berganti Aryadillah. Beliau juga pendiri pondok Pesantren Ampeldenta Surabaya. 

Wali Songo: Syekh Maulana Malik Ibrahim

Maulana Malik Ibrahim dikenal juga dengan sebutan Syekh Maghribi. Beliau berasal dari Gujarat, India. Ada pula yang mengatakan bahwa beliau berasal dari Iran, dan ada pula yang mengatakan bahwa beliau berasal dari Arab keturunan Zainul Abidin bin Hasan bin Ali bin Abi Thalib.

Beliau menetap di Gresik dan wafat pada tanggal 12 Rabi'ul Awwal 822 H atau 1419 M, kemudian dimakamkan di Gresik, Jawa Timur.

Adapun jasa-jasa beliau adalah:
  1. Tahun 1379 M beliau datang ke Gresik dengan maksud mengislamkan Raja Majapahit yang beragama Hindu, namun gagal.
  2. Mendirikan Masjid dan pondok guna menggembleng dan mendidik kader-kader Muballigh untuk meneruskan perjuangan Islam.
  3. Beliau adalah pelopor utama dalam penyiaran agama Islam di Pulau Jawa.

Wali Songo

Wali Songo terdiri dari kata Wali dan Songo. Wali artinya orang yang sangat mulia dan dikasihi Allah. Sedangkan Song artinya Sembilan. Jadi wali songo adalah wali Sembilan atau Sembilan wali.

Adapun yang dimaksud wali songo adalah sembilan orang wali atau muballigh besar yang berjasa menyebarkan Islam di Pulau Jawa dan sekitarnya pada abad 15 dan 16 masehi. Adapun wali-wali tersebut adalah:
1. Syekh Maulana Malik Ibrahim
2. Raden Rahmat (Sunan Ampel)
3. Sunan Bonang
4. Sunan Giri
5. Sunan Gunung Djati
6. Sunan Kalijaga
7. Sunan Kudus
8. Sunan Muria
9. Sunan Drajat

Paradigma Pendidikan Islam


Mengumandangkan Takbir Selain Hari Raya

PERTANYAAN:
Assalamu'alaykum wr.Wb. Tumaros,kumaha hukumna ngumandangkeun TAKBIRAN dina poe-poe biasa?Margi aya acara caket rorompok murangkalih diniyah lomba ngumandangkeun Takbir padahal tos seep hari tasyreq?Haturnuhun.Wassalamu’alaikum wr wb.

 JAWABAN: >>
Wa`alaikum salam.Di luar poe ied hukumna makruh tapi karena masih murangkalih nya keun bae....Numutkeun simkuring langkung sae ngumandangkeun takbir tibatan nyanyi lagu nu teu puguh.

Takbir Idul Adha dimimitian ti waktu subuh poe Arofah sapoe samemeh hari raya sareng berakhir saatos surup panon poe dina poe ka tilu tina poe-poe Tasyriq. Di handap ieu katerangannana :

وَيُكَبِّرُ مِنْ غُرُوْبِ الشَّمْسِ لَيْلَةَ العِيْدِ إِلىَ أَنْ يَدْخُلَ الإِمَامُ فيِ الصَّلاَةِ وَفيِ الأَضْحَى خَلْفَ الصَّلَوَاتِ الفَرَائِضِ مِنْ صُبْحِ يَوْمِ عَرَفَةَ إِلىَ العَصْرِ مِنْ آخِرِ أَياَّمِ التَّشْرِيْقِ (كفاية الأخيار جزء 1 ص 150)
Hartina :
Sakuduna jalmi maca takbir ti mimiti surup panon poe dina malem Idul-Fitri dugi ka isuk-isuk, tepatna nyaeta nepi ka Imam Idul-Fitri ngalakukeun sholatna.Sareng takbir Idul-Adha (salian dina malemna) eta tiap saatos sholat fardu ti mimiti tos subuh poe ‘Arofah (nyaeta sapoe samemeh lebaran tepatna tanggal 9 Dzulhijjah) dugi ka tos Asar akhir poe Tasyriq. (poe Tasyriq nyaeta tanggal 11, 12 sareng 13 Dzulhijjah) (Tina Syamilah – Kitab Kifayatul-Akhyar - Juz 1 hal. 150)

Di handap ieu lanjutan katerangannana :

يُسْتَحَبُ التَّكْبِيْرُ بِغُرُوْبِ الشَّمْسِ لَيْلَتَيْ العِيْدِ الفِطْرِ وَالأَضْحَى وَلاَ فَرْقَ فيِ ذَلِكَ بَيْنَ المَساَجِدَ وَالبُيُوْتِ وَالأَسْوَاقِ وَلاَ بَيْنَ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَعِنْدَ ازْدِحاَمِ الناَّسِ لِيُوَافِقُوْهُ عَلَى ذَلِكَ وَلاَ فَرْقَ بَيْنَ الحاَضِرِ وَالمُساَفِرِ (كفاية الأخيار جزء 1 ص150- 151)
Hartina :
Disunnahkeun takbir ku sabab surup panon poe dina malem Idul-Fitri sareng malem Idul Adha, teu aya bedana dina hal sunnah takbir, hartina tetep disunnahkeun boh di masjid-masjid, di bumi atawa di pasar-pasar, oge teu beda antara malem atawa siang sareng nalika jalmi karumpul atawaa henteu, supaya sadayana nyamikeun sareng ngahirupkeun gema takbir, sareng oge teu beda antara aya di rumah atawa dina perjalanan. (Tina Syamilah -Kifayatul-Akhyar - Juz 1 hal. 150-151)

Di handap ieu oge lanjutan katerangannana :

دَلِيْلُهُ فيِ عِيْدِ الفِطْرِ قَوْلُهُ تَعاَلىَ وَلِتُكَبِّرُوْا اللهَ عَلَى ماَ هَدَاكُمْ وَفيِ عِيْدِ الأَضْحَى بِالقِياَسِ عَلَيْهِ وَيُغْنِي عَنْهُ (كفاية الأخيار جزء 1 ص 151)
Hartina :
Dalil ngeunaan disunnahkeun takbir Idul-Fitri eta dawuhan Allah Swt dina QS. Al-Baqoroh 185, sedengkeun dalil takbir Idul-Adha eta Qiyas (diukurkeun/disamikeun) sareng Idul-Fitri sareng nu saperti kitu tos cukup jadi alesannana. (Tina Syamilah – Kitab Kifayatul-Akhyar - Juz 1 hal. 151)

Sumber: Ust. Asep Muhammad Ali Nurdin, S.Pd.I

Monday, October 21, 2013

Keutamaan Qurban

1. Dina Kitab Sunan Tirmidzi juz III halaman 26, citakan ka II taun 1403 H – 1983 M Daar al Fikr, nomer hadits 1526 / juz IV halaman 83, nomer hadits 1493, tina maktabah syamilah

حَدَّثَنَا أَبُوْ عَمْرٍو مُسْلِمُ بْنُ عَمْرٍو الْحَذَّاءُ الْمَدَنِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللهِ بْنُ نَافِعٍ الصَّابِغُ أَبُوْ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِي الْمُثَنَّى عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ اَبِيْه عَنْ عَائِشَةَ : أَنَّ رَسُوْلَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَا عَمِلَ آدَمِيٌّ مِنْ عَمَلٍ يَوْمَ النَّحْرِ اَحَبَّ اِلَى اللهِ مِنْ إِهْرَاقِ الدَّمٍ اِنَّهَا لَتَأْتِيْ يَوْمَ اْلقِيَامَةِ بِقُرُوْنِهَا وأَشْعَارِهَا وَاَظْلاَفِهَا وَأَنَّ الدَّمَ لَيَقَعُ مِنَ اللهِ قَبْلَ اَنْ يَقَعَ مِنَ اْلاَرْضِ فَطِيْبُوْا بِهَا نَفْسًا

Tos nyaritakeun ka kami Abu Amr Muslim bin Amr Al Hadzdza` Al Madani, tos nyaritakeun ka kami Abdullah bin Nafi’ Ashshabigh Abu Muhammad, ti Abul Mutsanna, ti Hisyam bin Urwah, ti bapana, ti Aisyah, saenyana Rosulullah shollallaahu ‘alaihi wasallam ngadawuh: “Teu pati-pati beramal anak Adam dina poe Nahar ('Iedul Adha) nu pang dipikaresep ku Allah salian ti ngocorkeun getih (meuncit qurban). Eta qurban bakal datang ka jalmi-jalmi nu ngalakukeunnana dina poe qiyamat kalawan tanduk, bulu sareng kukuna. Getih eta qurban ragrag ka Allah heula samemeh ragrag kana taneuh. Ku sabab kitu, pek qurban anjeun kalawan suka ati!”

2. Dina Kitab Hasyiyah Asy Syarqowi ‘alattahrir juz II halaman 463, citakan Daarul Fikr:

وَذَكَرَ الرَّافِعِيُّ وَابْنُ الرِّفْعَةِ حَدِيْثَ عَظِّمُوْا ضَحَايَاكُم فَإِنَّهَا عَلَى الصِّرَاطِ مَطَايَاكُمْ وَهُوَ فِيْ مُسْنَدِ الْفِرْدَوْسِ لِأَبِيْ مَنْصُوْرٍ الدَّيْلَمِيِّ لَكِنْ بِلَفْظِ اِسْتَفْرِهُوْا بَدَلَ عَظِّمُوْا

Imam Rofi’i sareng Imam Ibnurrif’ah nyaurkeun hadits:‘ADDZIMUU DHOHAAYAKUM FA INNAHAA ‘ALASHSHIRAATHI MATHOYAAKUKUM(Sing gede sato-sato qurban aranjeun, karena saenyana eta sato bakal jadi tutumpakan aranjeun dina shiroth)

Hadits ieu dina Musnad Firdaus li Abi Manshur ad Dailami, tapi kalawan lafazh:ISTAFRIHUU (pilih nu alus)salaku gaganti lafadzh:‘ADDZIMUU (gedekeun ku anjeun)

3. Dina Kitab Sunan Al Baihaqi Al Kubro 9/261/19489-19490, tina maktabah syamilah:

أَخْبَرَنَا أَبُو الْحَسَنِ : عَلِيُّ بْنُ أَحْمَدَ بْنِ عَبْدَانَ أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَلِيٍّ اَلسِّيرَافِيُّ حَدَّثَنَا هُدْبَةُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا سَلَّامُ بْنُ مِسْكِيْنٍ عَنْ عَائِذِ اللهِ عَنْ أَبِيْ دَاوُدَ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَرْقَمَ رَضِىَ اللهُ عَنْهُ أَنَّهُمْ قَالُوْا لِرَسُولِ اللهِ -صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ- : مَا هَذِهِ الأَضَاحِيُّ؟ قَالَ :« سُنَّةُ أَبِيْكُمْ إِبْرَاهِيْمَ عَلَيْهِ السَّلَامُ ». قَالُوْا : مَا لَنَا فِيْهَا مِنَ الأَجْرِ؟ قَالَ :« بِكُلِّ قَطْرَةٍ حَسَنَةٌ ».

Tos ngabejakeun ka kami Abul Hasan Ali bin Ahmad bin Abdan, tos ngabejakeun ka kami Ahmad bin Ubaid, tos nyaritakeun ka kami Hisyam bin Ali Assirofi, tos nyaritakeun ka kami Hudbah bin Kholid, tos nyaritakeun ka kami Sallam bin Miskin, ti ‘A’idzillah, ti Abu Dawud, ti Zaid bin Arqom rodhiyallaahu ‘anhu, yen para sohabat nanya ka Rosulullah shollallaahu ‘alaihi wasallam: “naon sabenerna qurban-qurban ieu teh? Anjeuna ngajawab: “Sunnah bapa aranjeun kabeh, Ibrohim ‘alaihissalaam”. . Sohabat naros: “Pahala naon nu ku kami tarima tina eta? Rosulullah ngajawab: “Satiap keclak getih hiji kahadean”.

وَأَخْبَرَنَا أَبُوْ عَبْدِ اللهِ الْحَافِظُ أَخْبَرَنَا أَبُوْ بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللهِ الْبَزَّازُ بِبَغْدَادَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَسْلَمَةَ الْوَاسِطِيُّ حَدَّثَنَا يَزِيْدُ بْنُ هَارُوْنَ أَخْبَرَنَا سَلَّامُ بْنُ مِسْكِيْنٍ عَنْ عَائِذِ اللهِ بْنِ عَبْدِ اللهِ الْمُجَاشِعِيُّ عَنْ أَبِيْ دَاوُدَ السَّبِيْعِيِّ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَرْقَمَ رَضِيَ اللهُ عَنْهُ قَالَ قُلْنَا : يَا رَسُوْلَ اللهِ مَا هَذِهِ الأَضَاحِيُّ؟ قَالَ :« سُنَّةُ أَبِيْكُمْ إِبْرَاهِيْمَ عَلَيْهِ السَّلَامُ ». قَالَ قُلْنَا : فَمَا لَنَا فِيْهَا؟ قَالَ :« بِكُلِّ شَعَرَةٍ حَسَنَةٌ ». قَالَ قُلْنَا : يَا رَسُوْلَ اللهِ فَالصُّوْفُ قَالَ :« بِكُلِّ شَعَرَةٍ مِنَ الصُّوْفِ حَسَنَةٌ ».

Tos ngabejakeun ka kami Abu Abdillah Al Hafizh, tos ngabejakeun ka kami Muhammad bin Abdullah al Bazzaz di Baghdad, tos nyaritakeun ka kami Muhammad bin Maslamah al Wasithi tos nyaritakeun ka kami Yazid bin Harun, tos ngabejakeun ka kami Sallam bin Miskin, ti ‘A’idzillah bin Abdullah Al Mujasyi’i, ti Abu Dawud Assabi’i, ti Zaid bin Arqom rodhiyallaahu ‘anhu, anjeuna nyaurkeun: : kami naroskeun : He Rosulullah Naon maksud ieu qurban? Anjeuna ngawaler : “Sunnah (tuntunan) bapa aranjeun, Ibrohim”. Zaid bin Arqom nyaurkeun: Kami naros : “Pahala naon nu ku kami bakal katarima tina eta? Rosulullah ngajawab : “Satiap buluna eta hiji kahadean.” Zaid bin Arqom nyaurkeun: Kami naros : “He Rosulullah, kumaha sareng buluna?” Anjeuna ngajawab: “Satiap bulu tina buluna eta kahadean”. Wallohu A'lam

Sumber: Ust. Asep Muhammad Ali Nurdin, S.Pd.I

Saturday, September 14, 2013

Dalil Mencium Tangan Orang yang Lebih Tua, Guru, Kiyai, Habaib, dll

PERTANYAAN :
Assalamu’alaikum wr wb. Hoyong naros. Ngeunaan cium tangan ka orangtua, guru sakola, guru ngaji, ustadz, kiyai, mitoha sareng jalmi sepuh, naha sunat, atanapi aya katerangannana?

JAWABAN :
Hukum nyium panangan jalmi ‘Alim (berilmu), guru sareng kulawarga nu leuwih kolot terutama indung-bapa sareng mitoha eta sunnat sareng dianjurkeun sakumaha nu dilakukeun ku para sohabat ka kanjeng Nabi dumasar hadits kalawan sanad nu shohih...

 وَيُسْتَحَبُّ تَقْبِيلُ يَدِ الْحَيِّ لِصَلَاحٍ وَنَحْوِهِ من الْأُمُورِ الدِّينِيَّةِ كَزُهْدٍ وَعِلْمٍ وَشَرَفٍ كما كانت الصَّحَابَةُ تَفْعَلُهُ مع النبي صلى اللَّهُ عليه وسلم كما رَوَاهُ أبو دَاوُد وَغَيْرُهُ بِأَسَانِيدَ صَحِيحَةٍ وَيُكْرَهُ ذلك لِغِنَاهُ وَنَحْوِهِ من الْأُمُورِ الدُّنْيَوِيَّةِ كَشَوْكَتِهِ وَوَجَاهَتِهِ عِنْدَ أَهْلِ الدُّنْيَا لِخَبَرِ من تَوَاضَعَ لِغَنِيٍّ لِغِنَاهُ ذَهَبَ ثُلُثَا دِينِهِ

“Sareng disunahkeun nyium panangan jalma nu masih hirup karena kahadeannana sareng sabangsana nu kaasup kahadean-kahadean nu sifatna ‘diniyyah' (agama), kaalimannana, kamuliaannana sakumaha nu dilakukeun ku para sohabat ka kanjeng Nabi Muhammad shollallaahu alaihi wa sallam dina hadits riwayat Abu Daud sareng lianna kalawan sanad hadits nu shohih.”

“Sareng dimakruhkeun nyium panangan hiji jalma karena kakayaannana atawa nu lianna nu sifatna duniawi saperti lantaran butuh sareng hajatnya ka jalma nu boga harta dunia dumasar kana hadits “Saha jalma nu ngarendahkeun diri ka jalma beunghar ku sabab kabeungharannana maka leungit 2/3 agamana”.
[Tina Kitab Asnaa al-Matholib III/114]

Muncul pertanyaan ka dua,kumaha lamun santri lalaki nyium tangan ibu kiyai atawa santri awewe nyium tangan ustadz/kiyai.Sareng anu tepatna nyiumna dina tarang,irung,atawa pipi?
 > 

 وَيُسْتَحَبُّ تَصَافُحُ الرَّجُلَيْنِ وَالْمَرْأَتَيْنِ لِخَبَرِ ما من مُسْلِمَيْنِ يَلْتَقِيَانِ فَيَتَصَافَحَانِ إلَّا غُفِرَ لَهُمَا قبل أَنْ يَتَفَرَّقَا رَوَاهُ أبو دَاوُد وَغَيْرُهُ نعم يُسْتَثْنَى الْأَمْرَدُ الْجَمِيلُ الْوَجْهُ فَيَحْرُمُ مُصَافَحَتُهُ وَمَنْ بِهِ عَاهَةٌ كَالْأَبْرَصِ وَالْأَجْذَمِ فَتُكْرَهُ مُصَافَحَتُهُ كما قَالَهُ الْعَبَّادِيُّ وَتُكْرَهُ الْمُعَانَقَةُ وَالتَّقْبِيلُ في الرَّأْسِ وَالْوَجْهِ وَلَوْ كان الْمُقَبِّلُ أو الْمُقَبَّلُ صَالِحًا

“Disunnahkeun pikeun dua jalma lalaki atawa papada awewe sasalaman nalika papanggih dumasar kana hadits “Henteu ti dua urang muslim nu nalika patepung terus silih sasalaman iwalti maranehna dihampura dosana samemeh duanana papisah“ (HR. Abu Daud sareng nu lianna), dikecualikeun nalika papanggih jeung amrod (lalaki kasep nu teu kumisan) maka haram sasalaman jeung manehna, kitu oge jalma-jalma nu keur nyandang panyakit nular, saperti lepra sareng kusta maka makruh sasalaman jeung manehna sakumaha nu diterangkeun ku al-Ubbaadiy.
Sareng makruh silih rangkul sareng nyium sirah sarta raray nalika papanggih sanajan jalma nu nyium/nu dicium eta jalma sholeh“. [Kitab Asnaa al-Mathaalib III/114].

Ayeuna kumaha ngeunaan nyium tangan Ulama sareng para Haba’ib?
Nyium panangan para haba’ib sareng ulama ngarupakeun padamelan nu kacida dianjurkeun ku agama. Karena padamelan eta ngarupakeun salah sahiji bentuk penghormatan ka aranjeuna. 

Dina hiji hadits nu diriwayatkeun ku Imam Abu Dawud dina Sunanna (juz II halaman 523, hadits nomer 524, citakan ka I taun 1410 H - 1990 M, Daar al Fikr Beirut Libanon)sareng Imam Thobroni dina al Mu'jam al Ausathna (juz I halaman 424, hadits nomer 425, tina maktabah syamilah), Sanad sareng matanna sakumaha di handap ieu (al Mu'jam al Ausath) :

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ خُلَيْدٍ ، قَالَ : نا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى الطَّبَّاعُ ، قَالَ : نا مَطَرُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الأَعْنَقُ ، عَنْ أُمِّ أَبَانَ بِنْتِ الْوَازِعِ بْنِ الزَّارِعِ ، عَنْ جَدِّهَا الزَّارِعِ ، وَكَانَ فِي وَفْدِ عَبْدِ الْقَيْسِ قَالَ : لَمَّا قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ ، جَعَلْنَا نَتَبَادَرُ مِنْ رَوَاحِلِنَا ، فَنُقَبِّلُ يَدَيِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرِجْلَيْهِ 

Tos nyaritakeun ka kami, Ahmad bin Khulaid, nyaurkeun, tos nyaritakeun ka kami, Muhammad bin Isa ath thabba', nyaurkeun, tos nyaritakeun ka kami Abdurrahman al A'naq, ti Ummu Aban bin al Wazi' bin al Zari', ti akina, al Zari' sareng anjeuna jadi salah sahiji delegasi suku Abdil Qois, anjeuna nyaurkeun, Nalika nepi ka Madinah kami buru-buru turun tina kendaraan kami, terus kami ngecup tangan sareng sampean Nabi shollallohu 'alaihi wasallam 

Dumasar kana hadits ieu, para ulama nyunnahkeun nyium tangan para haba’ib, para kiyai, para ustadz sareng para guru sarta jalma-jalma nu ku urang dihormati. 

Imam Nawawi nyaurkeun dina kitab Raudhoh juz X halaman 36, citakan al Maktab al islami taun 1412 H -1991 M) saur anjeuna:

وَأَمَّا تَقْبِيلُ الْيَدِ ، فَإِنْ كَانَ لِزُهْدِ صَاحِبِ الْيَدِ وَصَلَاحِهِ ، أَوْ عِلْمِهِ أَوْ شَرَفِهِ وَصِيَانَتِهِ وَنَحْوِهِ مِنَ الْأُمُورِ الدِّينِيَّةِ ، فَمُسْتَحَبٌّ ، وَإِنْ كَانَ لِدُنْيَاهُ وَثَرْوَتِهِ وَشَوْكَتِهِ وَوَجَاهَتِهِ وَنَحْوِ ذَلِكَ ، فَمَكْرُوهٌ شَدِيدُ الْكَرَاهَةِ

Anapon nyium panangan, lamun karena kazuhudan sareng kasolehan jalmina, atawa karena ilmuna, atawa muliana, atawa karena manehna ngajaga perkara kaagamaannana, maka hukumna MUSTAHAB (disunnahkeun) Sareng lamun karena kaduniannana, kakayaannana sareng kapangkatannana jsb, maka hukumna kacida MAKRUH

Saturday, August 31, 2013

19 Adab Orang yang Berilmu

na Kitab Bidayatul Hidayah,karangan Imam Al Ghozali,Halaman 121-122:
ﺍﻟﻜﺘﺎﺏ ﺑﺪﺍﻳﺔ ﺍﻟﻬﺪﺍﻳﺔ ﻟﻠﺸﻴﺦ ﺍﻹﻣﺎﻡ ﺍﻟﻌﺎﻟﻢ ﺍﻟﻌﻼﻣﺔ ﺍﻟﻌﺎﺭﻑ ﺑﺎﻟﻠﻪ ﺃﺑﻮ ﺣﺎﻣﺪ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺍﻟﻐﺰﺍﻟﻲ ﺹ ١٢٢-١٢١

ﺗﻮﻛﻮ ﻛﺘﺎﺏ (ﺍﻟﻬﺪﺍﻳﺔ) ﺳﻮﺭﺍﺑﺎﻳﺎ.

ﻭﺍﻥ ﻛﻨﺖ ﻋﺎﻟﻤﺎ ﻓﺂﺩﺍﺏ ﺍﻟﻌﺎﻟﻢ ﺗﺴﻌﺔ ﻋﺸﺮ، ﺍﻻﺣﺘﻤﺎﻝ ﻭﻟﺰﻭﻡ ﺍﻟﺤﻠﻢ ﻭﺟﻠﻮﺱ ﺑﺎﻟﻬﻴﺒﺔ ﻋﻠﻰ ﺳﻤﺖ ﺍﻟﻮﻗﺎﺭ ﻣﻊ ﺍﻃﺮﺍﻕ ﺍﻟﺮﺃﺱ ﻭﺗﺮﻙ ﺍﻟﺘﻜﺒﺮ ﻋﻠﻰ ﺟﻤﻴﻊ ﺍﻟﻌﺒﺎﺩ ﺍﻻ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﻈﻠﻤﺔ ﺯﺟﺮﺍ ﻟﻬﻢ ﻋﻦ ﺍﻟﻈﻠﻢ ﻭﺍﻳﺜﺎﺭ ﺍﻟﺘﻮﺍﺿﻮﻉ ﻓﻲ ﺍﻟﻤﺤﺎﻓﻞ ﻭﺍﻟﻤﺠﺎﻟﺲ ﻭﺗﺮﻙ ﺍﻟﻬﺰﻝ ﻭﺍﻟﺪﻋﺎﺑﺔ ﻭﺍﻟﺮﻓﻖ ﺑﺎﻟﻤﺘﻌﻠﻢ ﻭﺍﻟﺘﺄﻧﻲ ﺑﺎﻟﻤﺘﻌﺠﺎﺭﻑ ﻭﺍﺻﻼﺡ ﺍﻟﺒﻠﻴﺪ ﺑﺤﺴﻦ ﺍﻻﺭﺷﺎﺩ ﻭﺗﺮﻙ ﺍﻟﺤﺮﺩ ﻋﻠﻴﻪ ﻭﺗﺮﻙ ﺍﻻﻧﻔﺔ ﻣﻦ ﻗﻮﻝ ﻻﺍﺩﺭﻱ ﻭﺻﺮﻑ ﺍﻟﻬﻤﺔ ﺍﻟﻰ ﺍﻟﺴﺎﺋﻞ ﻭﺗﻔﻬﻢ ﺳﺆﺍﻟﻪ ﻭﻗﺒﻮﻝ ﺍﻟﺤﺠﺔ ﻭﺍﻻﻧﻘﻴﺎﺩ ﻟﻠﺤﻖ ﺑﺎﻟﺮﺟﻮﻉ ﺍﻟﻴﻪ ﻋﻨﺪ ﺍﻟﻬﻔﻮﺓ ﻭﻣﻨﻊ ﺍﻟﻤﺘﻌﻠﻢ ﻋﻦ ﻛﻞ ﻋﻠﻢ ﻳﻀﺮﻩ ﻭﺯﺟﺮﻩ ﻋﻦ ﺍﻥ ﻳﺮﺑﺪ ﺑﺎﻟﻌﻠﻢ ﺍﻟﻨﺎﻓﻊ ﻏﻴﺮ ﻭﺟﻪ ﺍﻟﻠﻪ ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻭﺻﺪ ﺍﻟﻤﺘﻌﻠﻢ ﻋﻦ ﺍﻥ ﻳﺸﺘﻐﻞ ﺑﻔﺮﺽ ﺍﻟﻜﻔﺎﻳﺔ ﻗﺒﻞ ﺍﻟﻔﺮﺍﻍ ﻣﻦ ﻓﺮﺽ ﺍﻟﻌﻴﻦ ﻭﻓﺮﺽ ﻋﻴﻨﻪ ﺍﺻﻼﺡ ﻇﺎﻫﺮﻩ ﻭﺑﺎﻃﻨﻪ ﺑﺎﻟﺘﻘﻮﻯ ﻭﻣﺆﺍﺧﺬﺓ ﻧﻔﺴﻪ ﺍﻭﻻ ﺑﺎﻟﺘﻘﻮﻯ ﻟﻴﻘﺘﺪﻱ ﺍﻟﻤﺘﻌﻠﻢ ﺍﻭﻻ ﺑﺎﻋﻤﺎﻟﻪ ﻭﻳﺴﺘﻔﻴﺪ ﺛﺎﻧﻴﺎ ﻣﻦ ﺍﻗﻮﺍﻟﻪ .

“Lamun anjeun saurang ‘Alim atawa guru,maka adab-adaban nu kudu diperhatikeun ku anjeun eta aya 19:

1- Narima pertanyaan murid kalawan sabar sareng santun. 2- Diuk kalawan wibawa bari sirah tungkul. 3- Teu takabbur ka sadya hamba Alloh iwalti ka maranehna nu dzolim kalawan tujuan pikeun ngaleungitkeun kadzolimannana. 4- Bersikep tawaddlu' dina satiap majelis sareng riungan. 5- Tara loba heureuy jeung senda gurau. 6- Mikanyaah ka murid. 7- Ati-ati ka jalma nu sombong/takabbur. 8- Ngomean jalma nu bodo ku cara nu hade bari henteu ambek/amarah. 9- Tara uring-uringan ka jalma bodo. 10- Tara era pikeun ngaku teu apal. 11- Merhatikeun pertanyaan jalma nu nanya. 12- Berusaha memahami pertanyaannana. 13- Siap narima hujjah/dalil ti batur. 14- Nuturkeun nu bener,kalawan balik deui kana eta bener nalika salah. 15- Ngalarang murid diajar ilmu nu berbahaya. 16- Ngingetan murid supaya dina nungtut elmu ngan ukur pikeun neangan ridlo na Alloh SWT. 17- Ngalarang murid sibuk ku perkara nu sifatna fardhu kifayah samemeh ngarengsekeun nu fardlu ‘ain.(Nu kaasup fardlu ‘ain eta ngomean nu dzohir sareng batinna ku taqwa) 18- Sarta dirina leuwih tiheula ngalakukeun eta taqwa supaya murid bisa nyonto amal ti manehna. 19- Terus murid bisa nyandak manfaat tina ucapan manehna. Wallohu A'lamu Bis-showab

Harumnya Tubuh dan Keringat Nabi Muhammad SAW

PERTANYAAN:
Assalamu'alaikum wr wb.
Kantos nguping saurna salira sareng kesang kanjeng Nabi SAW eta leuwih seungit tinimbang minyak seungit.Kumaha saleresna katerangannana?

JAWABAN:

1.
Wa'alaikum salaam

حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ حَمَّادِ بْنِ طَلْحَةَ الْقَنَّادُ حَدَّثَنَا أَسْبَاطٌ وَهُوَ ابْنُ. نَصْرٍ الْهَمْدَانِيُّ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ قَالَ صَلَّيْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَاةَ الْأُولَى ثُمَّ خَرَجَ إِلَى أَهْلِهِ وَخَرَجْتُ مَعَهُ فَاسْتَقْبَلَهُ وِلْدَانٌ فَجَعَلَ يَمْسَحُ خَدَّيْ أَحَدِهِمْ وَاحِدًا وَاحِدًا قَالَ وَأَمَّا أَنَا فَمَسَحَ خَدِّي قَالَ فَوَجَدْتُ لِيَدِهِ بَرْدًا أَوْ رِيحًا كَأَنَّمَا أَخْرَجَهَا مِنْ جُؤْنَةِ عَطَّارٍ

“Kami (Jabir) kantos ngiring sholat sareng kanjeng Rosululloh SAW dina sholat dzuhur.Saatos kitu anjeuna kaluar pikeun nepangan istrina,sareng kami oge nuturkeunnana.Teras anjeuna dipapagkeun ku sababaraha budak leutik.Anjeuna oge ngusap pipi eta barudak saurang-saurang.(Saur Jabir); Rosululloh oge ngusap pipi kami sareng kami ngarasakeun panangan anjeuna nu tiis sareng seungit saperti nembe kaluar tina wadah minyak seungit.”
Hadits Riwayat Muslim

و حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ ح و حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَاللَّفْظُ لَهُ حَدَّثَنَا هَاشِمٌ يَعْنِي ابْنَ الْقَاسِمِ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ وَهُوَ ابْنُ الْمُغِيرَةِ عَنْ ثَابِتٍ قَالَ أَنَسٌ مَا شَمَمْتُ عَنْبَرًا قَطُّ وَلَا مِسْكًا وَلَا شَيْئًا أَطْيَبَ مِنْ رِيحِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا مَسِسْتُ شَيْئًا قَطُّ دِيبَاجًا وَلَا حَرِيرًا أَلْيَنَ مَسًّا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Minyak misik sareng minyak ambar atawa hiji perkara nu sejen nu pernah ku kami angseuh,teu aya nu ngaleuwihan seungitna salira anjeuna (Rosululloh).Sareng teu aya perkara nu kami pernah nyabak,boh sutra atawa nu sejenna,nu leuwih lemes tinimbang dampal panangan anjeuna.
Hadits Riwayat Muslim.

و حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ سَعِيدِ بْنِ صَخْرٍ الدَّارِمِيُّ حَدَّثَنَا حَبَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ عَنْ أَنَسٍ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَزْهَرَ اللَّوْنِ كَأَنَّ عَرَقَهُ اللُّؤْلُؤُ إِذَا مَشَى تَكَفَّأَ وَلَا مَسِسْتُ دِيبَاجَةً وَلَا حَرِيرَةً أَلْيَنَ مِنْ كَفِّ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا شَمِمْتُ مِسْكَةً وَلَا عَنْبَرَةً أَطْيَبَ مِنْ رَائِحَةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Rosululloh senantiasa ceria sareng kesangna saperti kilau mutiara. Upami anjeuna mapah, maka lengkahna tegep. Sutera nu pernah kami nyabak teu aya nu leuwih lemes tina dampal panangan anjeuna. Minyak misik sareng minyak ambar nu pernah kami angseuh, teu aya nu ngaleuwihan seungitna salira anjeuna. -HR. Muslim-


2. 
Tina Maktabah Syamilah 7/81باب طِيبِ عَرَقِ النَّبِىِّ -صلى الله عليه وسلم- وَالتَّبَرُّكِ بِهِ.6201 - حَدَّثَنِى زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا هَاشِمٌ - يَعْنِى ابْنَ الْقَاسِمِ - عَنْ سُلَيْمَانَ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ دَخَلَ عَلَيْنَا النَّبِىُّ -صلى الله عليه وسلم- فَقَالَ عِنْدَنَا فَعَرِقَ وَجَاءَتْ أُمِّى بِقَارُورَةٍ فَجَعَلَتْ تَسْلُتُ الْعَرَقَ فِيهَا فَاسْتَيْقَظَ النَّبِىُّ -صلى الله عليه وسلم- فَقَالَ « يَا أُمَّ سُلَيْمٍ مَا هَذَا الَّذِى تَصْنَعِينَ ».قَالَتْ هَذَا عَرَقُكَ نَجْعَلُهُ فِى طِيبِنَا وَهُوَ مِنْ أَطْيَبِ الطِّيبِ

Tos nyarioskeun ka kami Zuhair bin Harb; Tos nyarioskeun ka kami Hasyim nyaeta Ibnu Al Qosim ti Sulaiman ti Tsabit ti Anas bin Malik anjeuna nyaurkeun; Nabi shollallahu 'alaihi wasallam pernah sumping ka rorompok kami. teras anjeuna kulem sakedap (Qailulah) di rorompok kami dugi ka ngesang. Teras pun biang nyandak hiji botol sareng nandean kesang anjeuna bade diwadahan ku eta botol.Ujug-ujuk anjeuna nyaring bari nyaur ka pun biang: ‘He Ummu Sulaim,rek naon anjeun ka kami?’ Pun biang ngajawab: ‘Kami mung bade ngajadikeun kesang gusti kanggo seuseungitan kami.’ Kesang anjeuna ngarupakeun seuseungitan nu pang seungitna.

Allohumma Sholli wa Sallim ‘Ala Sayyidina Muhammad.
Wallohu A’lam. 

Thursday, August 22, 2013

Bahtsul Masail: Hukum Berdo'a Meminta Kematian Kepada Allah

PERTANYAAN:
Assalamu’alaikum wr wb.Bade tumaros,kumaha hukumna menta maot ka Alloh?Haturnuhun.Wassalamu’alaikum wr wb.
JAWABAN:

1/. >>

Hukum ngaharepkeun tereh maot eta Makruh, lamun lain karena sieun fitnah nurutkeun agama, kecuali lamun manehna miharep maot syahid, hoyong enggal tepang sareng Allah, hoyong maot di tanah suci mekah maka ieu disunahkeun.
  و) يكره (تمنى الموت) لضرر فى بدنه او ماله للنهى الصحيح عنه (بلا خوف فتنة فى الدين) و الا فيسن و كذا تمنيه لنحو شهادة او محبة لقاء الله او ببلد شريف كمكة او جار صالح و هذا خرج بقولنا لضر فى بدنه او ماليه

بشرى الكريم ٢/٢٨
Kitab Busyrol Karim, 2/28 
2/. >>
باب كراهية تمنى الموت لضر نزل بالانسان وجوازه اذا خاف فتنة فى دينه

Bab nerangkeun ngeunaan makruhna miharep maot karena ayana karepot/musibah nu melanda manusa sareng meunangna miharep maot lamun sieun keuna fitnah dina agamana

وروينا فى صحيحى البخارى ومسلم عن انس رضى الله تعالى عنه قال
قال النبى صلى الله عليه وسلم لايتمنين احدكم الموت من ضر اصابه فان كان لا بد فاعلا فليقل اللهم احينى ان كان الحياة خيرا لى وتوفنى ان كان الوفاة خيرا لى
قال العلماء من اصحابنا وغيرهم هذا اذا تمنى لضر ونحوه فان تمنى الموت خوفا على دينه لفساد الزمان ونحو ذلك لم يكره

Jeung kami ngisahkeun nu dicandak tina katerangan kitab Shohih Bukhori-Muslim ti sohabat Anas Ra nyaurkeun,Nabi SAW ngadawuh,salah saurang aranjeun ulah miharep maot gara-gara aya karipuh nu nimpa
Maka lamun kondisi ngudukeun kitu,ucapkeun bae:
Ya Alloh pasihan abdi hirup upami hirup langkung sae pikeun abdi sareng pasihan abdi maot upami maot langkung sae kanggo abdi !
Para ulama' ti golongan Syafi’iyyah sareng nu lianna berpendapat,katerangan ieu lamun miharep maot gara-gara katimpa karipuh sareng salianna tapi lamun mikahoyong maot gara-gara sieun fitnah kana agamana karena ruksana zaman atawa sabangsana maka hukumna teu makruh

Kitab AL-ADZKAR HAL 127


أحاديث مختارة من الصحيحين - (ج 1 / ص 72)

وعنه قال : قال رسول الله ( : ( لا يتمنينّ أحدكم الموت لضرٍّ أصابه ، فإن كان لا بدّ فاعلاً فليقل : اللهم أحيني ما كانت الحياة خيراً لي ، وتوفني إذا كانت الوفاة خيراً لي ) .
---------------------------------------------------------
معاني الكلمات :
لا يتمنينّ أحدكم :الخطاب للصحابة والمراد هم ومن بعدهم من المسلمين . لضرٍّ أصابه : أي ضرر دنيوي كفقر أو مرض.
الفوائد :
1. النهي عن تمني الإنسان الموت بسبب ضرٍّ نزل به .
2. قوله ( لضرٍّ نزل به ) حمله جماعة من السلف على الضرر الدنيوي ، وذلك لأمرين :
أولاً : جاء عند ابن حبان : ( لا يتمنينّ أحدكم الموت لضرٍّ نزل به في الدنيا ) على أن ( في ) سببية ، أي بسبب أمر من أمر الدنيا .
ثانياً : أن جماعة من السلف تمنّوا الموت خوف الفتنة ، فدلّ على جوازه خشية الفتنة .
قال عمر : ( اللهم كبرت سني ، وضعفت قوتي ، وانتشرت رعيتي ، فاقبضني إليك غير مضيع ولا مفرط ) . رواه مالك
وجاء عن عابس الغفاري أنه قال : ( يا طاعون خذني ، فقال له علم الكندي : لم تقول هذا ؟ ألم يقل رسول الله : لا يتمنين أحدكم الموت ؟ فقال : إني سمعته يقول : بادروا بالموت ستاً : إمرة السفهاء ، وكثرة الشرط ... ) .
3. السبب في النهي عن تمني الموت : لأن زيادة العمر في تقوى الله فيه زيادة في الحسنات ، وقد جاء عند الترمذي عن رسول الله ( أنه قال : ( خير الناس من طال عمره وحسن عمله ) .
وقد جاءت هذه الحكمة في حديث أبي هريرة قال : قال رسول الله ( : ( لا يتمنينّ أحدكم الموت ، إما محسناً فلعله يزداد ، وإما مسيئاً فلعله يستعتب ) . متفق عليه
4. يجوز تمني الموت في حالات :
الأولى : عند خوف الفتنة .
كما قال تعالى عن مريم : ( يا ليتني متُّ قبل هذا وكنت نسياً منسياً ( .
قال القرطبي : " إنها تمنت الموت لوجهين :
أحدهما : أنها خافت أن يُظنّ بها السوء في دينها وتُعيّر فيفتنها ذلك
الثاني : لئلا يقع قوم بسببها في البهتان والزور والتهمة إلى الزنا ، وذلك مهلك لهم .
وقال ( : ( وإذا أردت بقوم فتنة فاقبضني إليك غير مفتون ) . رواه أحمد
الثانية : تمني الشهادة .
كما قال ( : ( من سأل الشهادة بصدق بلغه الله منازل الشهداء وإن مات على فراشه ) . رواه مسلم
فإن قال قائل : ما الجواب عن قول يوسف : ( ربّ توفني مسلماً وألحقني بالصالحين ( ؟
قيل : لم يتمنّ الموت ، وإنما تكاملت عليه النعم ، وجُمع له الشمل ، واشتاق إلى لقاء ربه .
وقيل : أن يوسف لم يتمنى الموت ، وإنما تنمى الموافاة على الإسلام ، وهذا القول رجحه القرطبي ، وهو الصحيح .
5. على المسلم أن يغتنم حياته الدنيا ليتزود منها بالأعمال الصالحة .
6. السنة لمن أراد الموت أن يقول الدعاء الذي أرشد إليه النبي ( : ( اللهم أحيني ما كانت ... ) ففيها التسليم التام لله تعالى ، الذي يعلم حقائق الأمور وعواقبها .
7. حسن هذه الشريعة العظيمة ، حيث أنها لم تنهى عن شيء إلا وقد جاءت ببدله .
8. ينبغي الالتجاء إلى الله ودعاؤه في كل الأمور ، فهو الذي يعلم عاقبتها

Sumber: Ust. Asep Muhammad Ali Nurdin, S.Pd.I

Baca Juga: 

Hukum Shalat Di Awang-awang (Tidak Menginjak Alas Apapun)

Bahtsul Masail: Hukum Shalat Di Awang-awang (Tidak Menginjak Alas Apapun)

PERTANYAAN :
Assalamu’alaikum, abdi bade narosan,kumaha pami aya jalmi sholat di awang-awang teu napak kana alas nanaon?Haturnuhun.Wassalamu’alaikum wr wb.

JAWABAN :

Wa'alaikumsalam warohmatullohi wa barokatuh.Sholat bari teu napak kana alas nanaon.Dampal suku (qodam) teu ngadampal kana nanaon iwal kana hawa maka eta sholat teu sah.
Kitab Nihayatul Muhtaj hal 466 juz 1 :

( وشرطه نصب فتاره ) بفتح الفاء : أي عظامه التي هي مفاصله ، لأن اسم القيام دائر معه فلا يضر إطراق الرأس بل يسن ، ولا الاستناد إلى نحو جدار وإن كان بحيث لو رفع لسقط لوجود اسم القيام لكن يكره الاستناد .

نعم لو استند بحيث يمكنه رفع قدميه بطلت صلاته لأنه معلق نفسه وليس بقائم ، ومنه يؤخذ صحة قول العبادي : يجب وضع القدمين على الأرض ، فلو أخذ اثنان بعضده ورفعاه في الهواء حتى صلى لم تصح ، ولا يضر قيامه على ظهر قدميه من غير عذر خلافا لبعضهم لأنه لا ينافي اسم القيام

Tambihan Ibarot tina Kitab Asnal Matholib,Syaikh Zakariya Al Anshori :

قال شيخ الإسلام زكريا الأنصاري في أسنى المطالب( فَرْعٌ : يُشْتَرَطُ فِيْ ) صِحَّةِ صَلَاةِ ( الْفَرْضِ الْاِسْتِقْرَارُ وَالْاِسْتِقْبَالُ وَتَمَامُ الْأَرْكَانِ ) "
. قَالَ الشِّهَابُ الرَّمْلِيُّ فِيْ "حَاشِيَتِهِ" 
( قَوْلُهُ يُشْتَرَطُ فِي الْفَرِيْضَةِ الْاِسْتِقْرَارُ ) فَلَوْ حَمَلَهُ رَجُلَانِ وَوَقَفَا فِي الْهَوَاءِ أَوْ صَلَّى عَلَى دَابَّةٍ سَائِرَةِ فِيْ هَوْدَجٍ لَمْ تَصِحَّ". اهـ

Syaikhul Islam Zakariya Al Anshori nyaurkeun dina kitab Asnal Matholib 1/136 :
Sahna sholat fardhu disyaratkeun kudu netep........... Asysyihab Ar Romli nyaurkeun : ( ucapan Syaikhul Islam Zakariya "YUSYTAROTHU FIL FARIIDHOH AL ISTIQROR" ) maka lamun dua jalma ngajungjungkeunnana sareng eta dua jalma aya di awang-awang, atawa manehna sholat dina jero 'sekedup' di luhureun sato hewan (misal nincak na sela tonggong kuda) nu keur berjalan maka sholatna teu sah.  
Wallohu A'lam.

Sumber: Ust. Asep Muhammad Ali Nurdin

Baca Juga: 

Hukum Menyewakan Kendaraan yang Dikhawatirkan Digunakan untuk Maksiat

Bahtsul Masail: Hukum Menyewakan Kendaraan yang Dikhawatirkan Digunakan untuk Maksiat

PERTANYAAN:
Assalamualaikum……
Aya nu sok ngarentalkeun mobil bahkan sareng motor.Hiji waktu aya jalmi nu mere info yen jalmi nu sok nyewa mobilna sok dipake pikeun ma’siyat.Maka eta jalmi (nu ngarentalkeun) jadi khawatir,boa-boa nyewa mobil ti manehna dipake pikeun ma’siyat? 
PERTANYAAN
1- Kumaha Hukum sewa menyewa eta..?
2- Kumaha hasil (duit sewa menyewana ) eta…?
3- Kumaha hukum akad sewa menyewa eta..?

Hatunuhun jawabannana. Wassalamu Alaikum. 

JAWABAN:

Wa'alaikum salaam
مسألة : ي) : كل معاملة كبيع وهبة ونذر وصدقة لشيء يستعمل في مباح وغيره ، فإن علم أو ظنّ أن آخذه يستعمله في مباح كأخذ الحرير لمن يحل له ، والعنب للأكل ، والعبد للخدمة ، والسلاح للجهاد والذب عن النفس ، والأفيون والحشيشة للدواء والرفق حلت هذه المعاملة بلا كراهة ، وإن ظن أنه يستعمله في حرام كالحرير للبالغ ، ونحو العنب للسكر ، والرقيق للفاحشة ، والسلاح لقطع الطريق والظلم ، والأفيون والحشيشة وجوزة الطيب لاستعمال المخذِّر حرمت هذه المعاملة ، وإن شكّ ولا قرينة كرهت ، وتصحّ المعاملة في الثلاث ، لكن المأخوذ في مسألة الحرمة شبهته قوية ، وفي مسألة الكراهة أخف (مسألة : ب) : يحرم بيع التنباك ممن يشربه أو يسقيه غيره ، ويصح لأنه مال كبيع السيف ، ونحو الرصاص والبارود من قاطع الطريق ، والأمرد لمن عرف بالفجور ، والعنب ممن يتخذه خمراً ولو ظناً ، فينبغي لكل متدين أن يجتنب الاتجار في ذلك ، ويكره ثمنه كراهة شديدة. اه بغية المسترشدين. ص: 126  
Kitab Bughiyatul Musytarsyidin,126. 
Upami langsung dipaham disimpuleun ibarot kitab di luhur,jawabnnana ditafsil :

1- Misalkeun nyewakeun mobil atawa motor ka hiji jalma nu dikhawatirkeun bakal digunakeun pikeun kaperluan nu dilarang ku syari`at, maka akad sewa menyewana SAH. Anapon hukumna MAKRUH. Sareng hasilna SYUBHAT tapi rada ringan.  

2- Misalkeun nyewakeun mobil/ motor ka hiji jalma nu diyakini (tos yakin\ aya persangkaan nu kuat nu bersandarkeun kana qorinah) yen eta mobil\ motor bakal dipake pikeun kapentingan nu dilarang ku Agama, maka akad sewa menyewana SAH. Hukum sewa menyewana HARAM. Sareng Hasilna SYUBHAT nu leuwih beurat kashubhatannana ti nu ka hiji tadi.

3- Misalkeun nyewakeun mobil/ motor ka hiji jalma nu diyakini atawa aya prasangka kuat nu dumasar kana qorinah, yen eta mobil atawa motor bakal digunakeun pikeun kaperluan nu HALAL, maka akad sewa menyewana SAH. Hukumna MEUNANG. Sareng hasilna HALAL MURNI………….  

Wallohu A’lam Bis Showaab.

Sumber: Ust. Asep Muhammad Ali Nurdin, S.Pd.I

Baca Juga:

Bahtsul Masail: Dahan Pohon yang Melewati Batas Halaman Tetangga

Bahtsul Masail: Dahan Pohon yang Melewati Batas Halaman Tetangga

PERTANYAAN :
Assalamuallaikum,punten bade tumaros : Abdi gaduh tangkal buah/mangga nu dipelak dina buruan payuneun rompok.Dahanna ngarampidak ngajulur ka buruan tatangga sareng ka jalan umum.Naha kenging tatangga sareng jalmi umum ngala/ngarah buah tinu abdi eta anu dahanna ka tatangga sareng ka jalan umum?

JAWABAN :
Wa'alaikumussalam. Tatangga sareng jalmi umum tetep teu meunang metik buah eta tangkal iwalti saatos meunang izin ti nu boga tangkal, karena bungbuahan nu ngajulur kaluar masih keneh jadi milik nu boga eta tangkal.

HUKUM TANGKAL NU AKAR ATAWA DAHANNA NGARAMBAT KA PAKARANGAN BATUR.

Lamun aya tangkal nu akar atawa dahanna ngarambat ka pakarangan tatangga maka akar sareng tangkalna tetep gaduh nu boga tangkal.Sareng lamun kira-kira ngaganggu maka tatangga kudu lapor, dan ku tina laporan eta nu boga tangkal wajib motongna, lamun nu boga tangkal embungeun maka nu boga pakarangan dimeunangkeun motongna.

و لو انتشرت اغصان شجرة او عروقها الى هواء ملك الجار اجبر صاحبها على تحويلها فان لم يفعل فللجار تحويلها ثم قطعها ولو بلا اذنح حاكم كما فى التحفة و ان كانت قديمة بل لو كانت لهما مع الارض ................الى ان قال : و ان منعت الضوء عن الجار
بغية المسترشدين ١٤٢
(Kitab Bughiyah, 142) 
Lamun dina hukum nagara disebut kieu : Orang-orang yang hidup bertetangga tentulah mempunyai hak dan kewajiban masing-masing satu sama lain. Termasuk menyangkut dahan atau pohon yang mentiung / menjorok di pekarangan orang lain. Hal ini diatur dalam Kitab Undang-undang Hukum Perdata (KUH Perdata) yaitu tentang hak dan kewajiban antara pemilik-pemilik pekarangan yang satu sama lain bertetanggaan.
Pasal 666 (2) KUHPerdata : Barangsiapa mengalami bahwa dahan-dahan pohon tetangganya mentiung di atas pekarangannya, berhak menuntut supaya dahan- dahan itu dipotongnya.
Pasal 666 (3) KUHPerdata : Apabila akar-akar pohon tetangganya tumbuh dalam tanah pekarangannya, maka berhaklah ia memotongnya sendiri; dahan-dahan pun bolehlah ia memotongnya sendiri, jika tetangga setelah satu kali ditegur, menolak memotongnya, dan asal ia sendiri tidak menginjak pekarangan si tetangga.
Ibarot di handap ieu  jelas yen eta dahan milik jalma nu boga tangkal. Jadi buah nu masih aya dina dahan oge masih milik nu boga tangkal.

و لو انتشرت اغصان شجرة او عروقها الى هواء ملك الجار اجبر صاحبها على تحويلها فان لم يفعل فللجار تحويلها ثم قطعها ولو بلاذن حاكما

Di handap ieu oge ibarot anu langkung pas :

ني ، ولو وصل غصنه بشجرة غيره كانت ثمرة الغصن لمالكه وإن كان متعديا

 حاشية البجيرمى على المنهج ج : 3 ص : 8وحاصل المعتمد فى الدكة والشجرة وحفر البئر أن الدكة يمنع منها ولو بفناء داره او دعامة لجداره سواء فى المسجد اوالطريق وان اتسع وانتفى الضرر وأذن الإمام وكانت لعموم المسلمين وان الشجرة فى الطريق كذلك. اهـ
(Kitab Hasyiyah Al Bujairomi ‘Alal Minhaj,jilid 3 hal 8)
Kanggo langkung ngajaga kadamaian dina bertatangga,nu boga tangkal kudu merhatikeun,ulah nepi ka dahanna ngajulur ka tanah batur.Lamun terlanjur ngajulur ka tanah batur buru-buru potong bisi ngaganggu perasaan nu boga tanah.
Wallaahu A'lamu Bish Showaab.

Sumber: Ust. Asep Muhammad Ali Nurdin, S.Pd.I

Friday, August 2, 2013

Bahtsul Masail: Kenapa Qunut Witir Sunnat di Akhir Ramadhan tidak di Awal Ramadhan?

PERTANYAAN :
Assalamualaikum. Tumaros ngeunaan do’a Qunut dina Sholat Witir bulan Romadlon.Kunaon dina rokaat terakhir witir nganggo do’a qunut dina malem ti mimiti tgl 15?Tapi henteu nganggo qunut dina malem 1 dugi ka 14? Nuhun.

JAWABAN :

Kitab Fathul Wahab bab sholat sunnah :

.وان الجماعة تنذب فى الوترتقب التراويح جماعة وتقدم فى صفةالصلاةانه يسن فيه القنوت في النصف الثاني من رمضان

Disunnahkeun berjama'ah dina sholat witir bulan romadlon sareng disunnahkeun ngado’a qunut dina saparo ka dua bulan romadlon dina sholat witir.

Oge jawaban tiasa diawalan tina Hadits sayidina 'Umar,dina Kitab At Talkhis Al Khobir jilid 2/122 :

ﺍﻟﻤﻮﺳﻮﻋﺔ ﺍﻟﺸﺎﻣﻠﺔ - ﺍﻟﺘﻠﺨﻴﺺ ﺍﻟﺤﺒﻴﺮ ﻓﻲ ﺗﺨﺮﻳﺞ ﺃﺣﺎﺩﻳﺚ ﺍﻟﺮﺍﻓﻌﻲ ﺍﻟﻜﺒﻴﺮ 2/122 : 

50- 551 ﺣﺪﻳﺚ ﻋﻤﺮ " : ﺍﻟﺴﻨﺔ ﺇﺫﺍ ﺍﻧﺘﺼﻒ ﺷﻬﺮ ﺭﻣﻀﺎﻥ ، ﺃﻥ ﻳﻠﻌﻦ ﺍﻟﻜﻔﺮﺓ ﻓﻲ ﺍﻟﻮﺗﺮ ، ﺑﻌﺪ ﻣﺎ ﻳﻘﻮﻝ : ﺳﻤﻊ ﺍﻟﻠﻪ ﻟﻤﻦ ﺣﻤﺪﻩ . " ﺭﻭﻳﻨﺎﻩ ﻓﻲ ﻓﻮﺍﺋﺪ ﺃﺑﻲ ﺍﻟﺤﺴﻦ ﺑﻦ ﺭﺯﻗﻮﻳﻪ ﻋﻦ ﻋﺜﻤﺎﻥ ﺑﻦ ﺍﻟﺴﻤﺎﻙ ، ﻋﻦ ﻣﺤﻤﺪ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ ﺍﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﻛﺎﻣﻞ ، ﻋﻦ ﺳﻌﻴﺪ ﺑﻦ ﺣﻔﺺ ﻗﺎﻝ : ﻗﺮﺃﻧﺎ ﻋﻠﻰ ﻣﻌﻘﻞ ، ﻋﻦ ﺍﻟﺰﻫﺮﻱ ، ﻋﻦ ﻋﺒﺪ ﺍﻟﺮﺣﻤﻦ ﺑﻦ ﻋﺒﺪ ﺍﻟﻘﺎﺭﻱ : ﺃﻥ ﻋﻤﺮ ﺧﺮﺝ ﻟﻴﻠﺔ ﻓﻲ ﺷﻬﺮ ﺭﻣﻀﺎﻥ ﻭﻫﻮ ﻣﻌﻪ ، ﻓﺮﺃﻯ ﺃﻫﻞ ﺍﻟﻤﺴﺠﺪ ﻳﺼﻠﻮﻥ ﺃﻭﺯﺍﻋﺎ ﻣﺘﻔﺮﻗﻴﻦ ، ﻭﺃﻣﺮ ﺃﺑﻲ ﺑﻦ ﻛﻌﺐ ﺃﻥ ﻳﻘﻮﻡ ﺑﻬﻢ ﻓﻲ ﺷﻬﺮ ﺭﻣﻀﺎﻥ ، ﻓﺨﺮﺝ ﻋﻤﺮ ﻭﺍﻟﻨﺎﺱ ﻳﺼﻠﻮﻥ ﺑﺼﻼﺓ ﻗﺎﺭﺋﻬﻢ ، ﻓﻘﺎﻝ : ﻧﻌﻤﺖ ﺍﻟﺒﺪﻋﺔ ﻫﺬﻩ ، ﻭﺍﻟﺘﻲ ﻳﻨﺎﻣﻮﻥ ﻋﻨﻬﺎ ﺃﻓﻀﻞ ﻣﻦ ﺍﻟﺘﻲ ﻳﻘﻮﻣﻮﻥ . ﻳﺮﻳﺪ ﺁﺧﺮ ﺍﻟﻠﻴﻞ ، ﻭﻛﺎﻧﻮﺍ ﻳﻘﻮﻣﻮﻥ ﻓﻲ ﺃﻭﻟﻪ . ﻭﻗﺎﻝ : ﺍﻟﺴﻨﺔ ﺇﺫﺍ ﺍﻧﺘﺼﻒ ﺷﻬﺮ ﺭﻣﻀﺎﻥ ﺃﻥ ﻳﻠﻌﻦ ﺍﻟﻜﻔﺮﺓ ﻓﻲ ﺁﺧﺮ ﺭﻛﻌﺔ ﻣﻦ ﺍﻟﻮﺗﺮ ، ﺑﻌﺪ ﻣﺎ ﻳﻘﻮﻝ ﺍﻟﻘﺎﺭﺉ ﺳﻤﻊ ﺍﻟﻠﻪ ﻟﻤﻦ ﺣﻤﺪﻩ ، ﺛﻢ ﻳﻘﻮﻝ : ﺍﻟﻠﻬﻢ ﺍﻟﻌﻦ ﺍﻟﻜﻔﺮﺓ . ﻭﺇﺳﻨﺎﺩﻩ ﺣﺴﻦ .

551-50 – Hadits sayidina 'Umar : Sunnah nalika bulan Romadlon lamun tos meunang saparo maka kudu ngalaknat jalma-jalma kafir dina sholat witir saatos maca : Sami'allahu Liman Hamidahu. Kami ngariwayatkeunnana dina Fawa`id Abi al-Hasan bin Razqowih ti 'Utsman bin al-Simak ti Muhammad bin 'Abdirrohman bin Kamil ti Sa'id bin Hafsh nyaurkeun: Kami maca pikeun Mi'qal ti al-Zuhry ti 'Abdirrohman bin 'Abdil Qory yen dina hiji peuting dina bulan Romadlon sayidina 'Umar kaluar sasarengan sareng Abdirrohman. Terus sayidina 'Umar ningali jama'ah masjid ngalaksanakeun sholat qiyam Romadlon kalawan papisah-pisah. Terus anjeuna miwarang Ubay bin Ka'ab pikeun ngomando maranehna dina bulan Romadlon. Terus sayidina 'Umar kaluar samentara jama'ah ngalaksanakeun sholat kalawan dipingpin ku imam maranehna, terus anjeuna nyarios: Kacida alusna ieu bid'ah, jeung hiji perkara nu maranehna sare ninggalkeunnana eta leuwih utama tina nu maranehna ngalakukeun dina akhir peuting, jeung maranehna ngalakukeun dina awala peuting. Sareng sayidina Umar nyarios: Sunnah lamun bulan Romadlon tos meunang saparo maka kudu ngadu’a ngalaknat jalma-jalma kafir dina rokaat nu akhir tina sholat witir saatos maca : Sami'allahu Liman Hamidahu. Terus ngado'a: Nun Gusti Allah,mugi ngalaknat ka jalma-jalma kafir. Sanad hadits sayidina 'Umar ieu Hasan.

Hubungan hadits di luhur sareng hadits di handap ieu pikeun nganyahokeun rahasia penempatan do'a qunut dina saparo nu akhir dina bulan Romadlon :

ﻣﺮﻗﺎﺓ ﺍﻟﻤﻔﺎﺗﻴﺢ ﺷﺮﺡ ﻣﺸﻜﺎﺓ ﺍﻟﻤﺼﺎﺑﻴﺢ - ﻛﺘﺎﺏ ﺍﻟﺼﻼﺓ - ﺑﺎﺏ ﺍﻟﻘﻨﻮﺕ- ﺍﻟﺠﺰﺀ ﺭﻗﻢ3 :

ﺍﻟﻔﺼﻞ ﺍﻟﺜﺎﻟﺚ 1293 - ﻋﻦ ﺍﻟﺤﺴﻦ ﺭﺿﻲ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻨﻪ ، ﺃﻥ ﻋﻤﺮ ﺑﻦ ﺍﻟﺨﻄﺎﺏ ﺭﺿﻲ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻨﻪ ، ﺟﻤﻊ ﺍﻟﻨﺎﺱ ﻋﻠﻰ ﺃﺑﻲ ﺑﻦ ﻛﻌﺐ ، ﻓﻜﺎﻥ ﻳﺼﻠﻲ ﺑﻬﻢ ﻋﺸﺮﻳﻦ ﻟﻴﻠﺔ ، ﻭﻻ ﻳﻘﻨﺖ ﺑﻬﻢ ﺇﻻ ﻓﻲ ﺍﻟﻨﺼﻒ ﺍﻟﺒﺎﻗﻲ ، ﻓﺈﺫﺍ ﻛﺎﻧﺖ ﺍﻟﻌﺸﺮ ﺍﻷﻭﺍﺧﺮ ﺗﺨﻠﻒ ﻓﺼﻠﻰ ﻓﻲ ﺑﻴﺘﻪ ، ﻓﻜﺎﻧﻮﺍ ﻳﻘﻮﻟﻮﻥ : ﺃﺑﻖ ﺃﺑﻲ . ﺭﻭﺍﻩ ﺃﺑﻮ ﺩﺍﻭﺩ . 

ﻭﻻ ﻳﻘﻨﺖ ﺑﻬﻢ ، ﺃﻱ : ﻓﻲ ﺍﻟﻮﺗﺮ ، ﻭﻟﻌﻠﻪ ﻣﻘﻴﺪ ﺑﺎﻟﺪﻋﺎﺀ ﻋﻠﻰ ﺍﻟﻜﻔﺎﺭ ﻟﻤﺎ ﻣﺮ ﺑﺴﻨﺪ ﺹﺣﻴﺢ ﺃﻭ ﺣﺴﻦ ، ﻋﻦ ﻋﻤﺮ ﺭﺿﻲ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻨﻪ ، ﺃﻥ ﺍﻟﺴﻨﺔ ﺇﺫﺍ ﺍﻧﺘﺼﻒ ﺭﻣﻀﺎﻥ ﺃﻥ ﻳﻠﻌﻦ ﺍﻟﻜﻔﺮﺓ ﻓﻲ ﺍﻟﻮﺗﺮ ، ﺛﻢ ﻭﺟﻪ ﺍﻟﺤﻜﻤﺔ ﻓﻲ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﻟﻨﺼﻒ ﺍﻷﺧﻴﺮ ﻳﺤﺘﻤﻞ ﺃﻥ ﻳﻜﻮﻥ ﺗﻔﺎﺅﻻ ﺑﺰﻭﺍﻟﻬﻢ ﻭﺍﻧﺘﻘﺎﻟﻬﻢ ﻣﻦ ﻣﺤﺎﻟﻠﻬﻢ ﻭﺍﻧﺘﻘﺎﺻﻬﻢ ، ﻛﻤﺎ ﺍﺧﺘﻴﺮ ﺍﻟﻨﺼﻒ ﺍﻷﺧﻴﺮ ﻣﻦ ﻛﻞ ﺷﻬﺮ ﻟﻠﺤﺠﺎﻣﺔ ﻭﺍﻟﻔﺼﺪ ﻣﻦ ﺧﺮﻭﺝ ﺍﻟﺪﻡ ﻟﺨﺮﻭﺝ ﺍﻟﻤﺮﺽ ﻭﺯﻭﺍﻝ ﺍﻟﻌﺎﻫﺔ . 

Fasal Katilu 1293 - ti al-Hasan Ra. Yen sayidina 'Umar bin al-Khotthob Ra. ngumpulkeun jama'ah kalawan panduan Ubay bin Ka'ab, terus anjeuna ngalakukeun sholat sareng aranjeuna salami dua puluh peuting, sareng anjeuna teu ngado'a qunut sareng aranjeuna iwalti dina saparo nu akhir nu nyesa. Terus nalika tos sapuluh poe nu akhir manehna mundur terus sholat di bumina. Terus aranjeuna nyaurkeun: Ubay tos kabur. HR. Abu Daud

Redaksi Hadits: "Sareng anjeuna teu ngado'a qunut sasarengan sareng aranjeuna". Maksudna dina sholat witir sareng mungkin hal eta pikeun ngado'akeun jalma-jalma kafir saluyu sareng hadits nu tos kaliwat kalawan sanad nu shohih atawa hasan ti sayidina 'Umar "yen sunnah lamun bulan Romadlon tos kenging saparo kudu ngalaknat jalma-jalma kafir dina sholat witir". Terus ari wajah hikmah dipilihna saparo nu akhir eta salaku sikep pangharepan kana leungitna kaom kafir, inditna maranehna ka tempat nu jauh, jeung ngurangannana jumlah maranehna,sakumaha ngurangannana poe-poe bulan Romadlon nu geus rek enggeusan jeung rek sirna.
Wallohu A’lam Bisshowab.

Sumber: Ust. Asep Muhammad Ali Nurdin, S.Pd.I

Baca Juga: Khotib Memegang Tongkat Ketika Khutbah Jum'atHukum Shalat Witir dan Qunut dalam Shalat Witir

Thursday, August 1, 2013

Khotib Memegang Tongkat Ketika Khutbah Jum'at

Imam Shon’ani nyaurkeun;

وَفِى الْحَدِيْثِ دَلِيْلٌ عَلَى اَنَّهُ يُنْدَبُ لِلْخَطِيْبِ اْلاِعْتِمَادُ عَلَى سَيْفٍ اَوْنَحْوِهِ وَقْتَ خُطْبَتِهِ (سبل السلام,ج2 ص59)

Hadits ngajelaskeun ngeunaan kasunnahan khotib nyepeng pedang atawa saperti (tongkat) dina waktu ngadugikeun khutbahna. (Subul al-Salam, Juz II, hal. 59)

 عَنْ شُعَيْبِ بْنِ زُرَيْقٍ الطَائِفِيِّ قَالَ شَهِدْناَ فِيْهَا الجُمْعَةَ مَعَ رَسُوْلِ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَامَ مُتَوَكِّئًا عَلَى عَصَا أَوْقَوْسٍ

Katampi ti Syu'aib bin Zuraidj at-Tho'ifi anjeuna nyaurkeun ''Kami nghadiran sholat Jum'at dina hiji tempat sarta Rosulullah SAW. Maka  Anjeuna teras ngadeg nyepeng kana hiji tongkat atawa busur panah". (Sunan Abi Dawud hal. 824).

As Shon’ani ngomentar hadits di luhur yen hadits eta ngajelaskeun ngeunaan “sunnahna khotib nyepeng pedang atawa sabangsana dina waktu nganepikeun khutbahna”. (Subululus Salam, juz II, hal 59) 

فَإِذَا فَرَغَ المُؤَذِّّنُ قَامَ مُقْبِلاً عَلَى النَّاسِ بِوَجْهِهِ لاَ يَلْتَفِتُ يَمِيْنًا وَلاَشِمَالاً وَيُشْغِلُ يَدَيْهِ بِقَائِمِ السَّيْفِ أَوْ العُنْزَةِ وَالمِنْبَرِ كَيْ لاَ يَعْبَثَ بِهِمَا أَوْ يَضَعَ إِحْدَاهُمَا عَلَى الآخَرِ

Lamun muadzin tos rengse (adzan), maka khotib ngadeg mayun ka jama' ah ku rarayna. Teu meunang ngalieuk ka katuhu atawa ka kenca. Sareng dua panangannana nyepeng pedang nu ditangtungkeun atawa tongkat pondok sarta (panangan nu hiji na deui nyepeng) mimbar. Supaya manehna teu ngusak-ngusikkeun dua panangannana. (Lamun teu kitu) atawa manehna ngahihjikeun panangan nu hiji jeung nu sejen". (Ihya' 'Ulumud -Din, juz I, hal 180).

Jumhur ulama’ nyaurkeun yen sunnah hukumna pikeun khotib pikeun nyepeng tongkat dina nalika maca khutbah. Hal eta dijelaskeun ku Imam Syafi’i dina kitab al-Umm juz I. Hal.272.

 قَالَ الشَّافِعِيُّ رَحِمَكُمُ اللهُ وَبَلَغْنَا اَنَّ رَسُوْلَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ اِذَا خَطَبَ اِعْتَمَدَ عَلَى عَصًا وَقَدْ قِيْلَ خَطَبَ مُتَعَمِّدًا عَلَى عَنَـزَةٍ وَعَلَى قَوْسٍ وَكُلُّ ذَلِكَ اِعْتِمَادٌ اَخْبَرْنَا الرَّبِيْعُ قَالَ اَخْبَرْنَا الشَّافِعِيُّ قَالَ اَخْبَرْنَا اِبْرَاهِيْمُ عَنْ لَيْثٍ عَنْ عَطَاءٍ اَنَّ رَسُوْلَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كِانِ اَذَا خَطَبَ يَعْتَمِدُ عَلَى عَنَـزَتِهِ اِعْتِمَادًا (الأم ج1 ص 272)

(Imam Syafi’i Ra nyaurkeun) mudah-mudahan Allah Swt. masihkeun rohmat ka anjeuna, sareng tos nepi ka kami (khobar) yen nalika Rosulullah Saw. khutbah, anjeuna nyepeng kana tongkat. Aya nu nyaurkeun, anjeuna khutbah kalawan nyepeng tongkat pondok sareng anak panah. Sadaya barang-barang eta dijadikeun tempat naleukeum (nyepengan). Al-Robi’ ngabarkeun ti imam Syafi’i ti Ibrohim, ti Laits ti ‘Atho’, yen Rosulullah Saw. upami khutbah anjeuna nyepeng tongkat pondokna pikeun dijadikeun tumpuan.
(Kitab Al-Umm, juz I, hal.272)

Hikmah dianjurkeunnana nyepeng tongkat eta pikeun ngabeungkeut hate (supaya leuwih konsentrasi) sareng supaya teu ngusak-ngusikkeun panangannana. Kitu nu kaunggel dina Kitab Subulus Salam, juz II, hal 59.

Wallohu a’lam.

Sumber: Ust. Aep Muhammad Ali Nurdin, S.Pd.I

Tuesday, July 30, 2013

Hukum Shalat Witir dan Qunut dalam Shalat Witir

Hukum Shalat Witir adalah sunnah muakkad (sangat dianjurkan). Oleh karenanya sudah sepatutnya setiap muslim menjaga shalat witir ini. Sedangkan orang yang kadang-kadang saja mengerjakannya (suatu hari mengerjakannya dan di hari lain meninggalkannya), ia tidak berdosa. Akan tetapi, orang seperti ini perlu dinasehati agar ia selalu menjaga shalat witir. Jika suatu saat ia luput mengerjakannya, maka hendaklah ia menggantinya di siang hari dengan jumlah raka’at yang genap. Karena Nabi saw jika luput dari shalat witir, beliau selalu melakukan seperti itu. Sebagaimana hal ini terdapat dalam hadits dari ‘Aisyah ra, beliau mengatakan, “Jika beliau ketiduran atau sedang sakit sehingga tidak dapat melakukannya di malam hari, maka beliau shalat di waktu siangnya sebanyak dua belas rakaat” (HR. Muslim). 

Nabi saw biasanya melaksanakan shalat malam sebanyak sebelas raka’at. Beliau salam setiap kali dua raka’at, lalu beliau berwitir dengan satu raka’at. Jika luput dari shalat malam karena tidur atau sakit, maka beliau mengganti shalat malam tersebut di siang harinya dengan mengerjakan dua belas raka’at. Inilah maksud dari ucapan ‘Aisyah ra tadi.

Oleh karena itu, jika seorang mukmin punya kebiasaan shalat di malam hari sebanyak lima raka’at, lalu ia ketiduran atau luput dari mengerjakannya, hendaklah ia ganti shalat tersebut di siang harinya dengan mengerjakan shalat enam raka’at, ia kerjakan dengan salam setiap dua raka’at.Demikian pula jika kebiasaan shalat malam tiga raka’at, maka ia ganti dengan mengerjakan di siang harinya empat raka’at, ia kerjakan dengan dua kali salam. Begitu pula jika ia punya kebiasaan shalat malam tujuh raka’at, maka ia ganti di siang harinya dengan delapan raka’at, ia kerjakan dengan salam setiap dua raka’at. 

Hanya Allah yang memberi taufik. Shalawat dan salam kepada Nabi kita Muhammad, keluarga dan para sahabatnya.

Do’a Qunut Witir
Do’a qunut (witir) adalah sesuatu yang disunnahkan. Nabi saw pun biasa membaca qunut tersebut. Beliau pun pernah mengajari (cucu beliau) Al Hasan beberapa kalimat qunut untuk shalat witir. Ini termasuk hal yang disunnahkan. Jika engkau merutinkan membacanya setiap malamnya, maka itu tidak mengapa. Begitu pula jika engkau meninggalkannya suatu waktu sehingga orang-orang tidak menyangkanya wajib, maka itu juga tidak mengapa. Jika imam meninggalkan membaca do’a qunut suatu waktu dengan tujuan untuk mengajarkan manusia bahwa hal ini tidak wajib, maka itu juga tidak mengapa. Nabi saw ketika mengajarkan do’a qunut pada cucunya Al Hasan, beliau tidak mengatakan padanya: “Bacalah do’a qunut tersebut pada sebagian waktu saja”. Sehingga hal ini menunjukkan bahwa membaca qunut witir terus menerus adalah sesuatu yang dibolehkan. [Syaikh ‘Abdul ‘Aziz bin Baz ra, Fatawa Nur ‘alad Darb, 2/1062[2]]

Bacaan Do’a qunut witir sama dengan qunut shalat subuh
Al Hasan bin Ali ra berkata, Rasulullah saw mengajariku beberapa kalimat yang saya ucapkan dalam shalat witir, yaitu ALLAHUMMAHDIINI FIIMAN HADAIT, WA’AFINI FIIMAN ‘AFAIT, WATAWALLANI FIIMAN TAWALLAIT, WABAARIK LII FIIMAN A’THAIT, WAQINII SYARAMA QADLAIT, FAINNAKA TAQDHI WALAA YUQDHO ‘ALAIK, WAINNAHU LAA YADZILLU MAN WAALAIT, TABAARAKTA RABBANA WATA’ALAIT. (Ya Allah, berilah aku petunjuk di antara orang-orang yang Engkau beri petunjuk, dan berilah aku keselamatan di antara orang-orang yang telah Engkau beri keselamatan, uruslah diriku di antara orang-orang yang telah Engkau urus, berkahilah untukku apa yang telah Engkau berikan kepadaku, lindungilah aku dari keburukan apa yang telah Engkau tetapkan, sesungguhnya Engkau Yang memutuskan dan tidak diputuskan kepadaku, sesungguhnya tidak akan hina orang yang telah Engkau jaga dan Engkau tolong. Engkau Maha Suci dan Maha Tinggi)” (HR. Abu Daud no. 1425, An Nasai no. 1745, At Tirmidzi no. 464. Syaikh Al Albani mengatakan bahwa hadits ini shahih)